Chapter Title : ചിപ്പിയുടെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും പുന്നാര സിദ്ധുമോൻ [Vichu]

നിന്ന് കവർ വാങ്ങി.

അത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ നിത ആന്റി ടെ അവിടെത്തെ അവസ്ഥ ഞങ്ങൾക്ക് മനസിലായി.

ചായ പകുതി കുടിച്ച് വച്ചു ഞങ്ങൾ അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി.

കാറിൽ കയറിപ്പോ തന്നെ അമ്മടെ വായിൽ നിന്ന് തെറി ആണ് വന്നത്

അമ്മ : എന്ത് പുലയാടി തള്ള ആണ് അത്. പാവം നിത സ്വന്തം കെട്ടിയോൻ കൊടുത്തത് വരെ തുറന്നു നോക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവൾടെ ഒരു അവസ്ഥ.

അച്ഛൻ : അവൾ മാത്രം അല്ല, അവളെ പോലെ നാട്ടിൽ ഒരുപാട് പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ട്. എല്ലാവർക്കും നിന്റെ പോലെ ആയിരിക്കോ.

അമ്മ : നിങ്ങളെ പോലെ ഒരു കെട്ടിയോനെ കിട്ടിയത് എന്റെ ഭാഗ്യം.

അച്ഛൻ : അങ്ങനെ അല്ലാലോ, എന്നെ പോലെ ഒരുത്തനെ കിട്ടിയപ്പോ അല്ലേ ചാടി പോന്നത്.

അമ്മ : പിന്നെ ഞാൻ മിസ്സ്‌ ആകോ. എന്നെ പോലെ ഒരു കടിച്ചിക്ക് ഇതുപോലെ ഒരു വീട് ഒക്കെ ആണെകിൽ എന്നെ ആൽമഹത്യ ചെയേണ്ടി വന്നേനെ.

അച്ഛൻ : നിന്നെ പോലെ നല്ല കടിച്ചിയാ നിത. അവൾ ആൽമഹത്യ ചെയ്തോ. അവളെ ദീപു നന്നായി സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ചില ചുറ്റുപാടുകൾ അവർക്ക് മറികടക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല.

അച്ഛൻ : ഡാ സിദ്ധു. തത്ത കുട്ടി എങ്ങിനെ ഉണ്ട്. നിനക്ക് ഇഷ്ടയോ.

ഞാൻ : കാണാൻ ഒക്കെ കൊള്ളാം, പക്ഷേ ഒരു പാവം. തീരെ മോഡേൺ അല്ല.

അച്ഛൻ : ദീപു നിനക്ക് വേണ്ടി ആലോചിക്കുണ്ട്. എന്നോട് നാട്ടിൽ വരുന്നതിനു മുന്പേ ചോദിച്ചിരുന്നു.

ഞാൻ : ആഹാ. ഇതു മുന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നേൽ പെണ്ണിനോട് കുറച്ചു കൂടി സംസാരിക്കായിരുന്നു.

അമ്മ : നീ അവളോട് സംസാരിക്കുന്നത് ആ തള്ള കണ്ടാൽ മതി, നിന്നെ അടിച്ചു ഓടിക്കും. പിന്നെ ചേട്ടാ മോളെ എനിക്ക് ഇഷ്ടയി. പക്ഷേ ആ തള്ള ഉള്ളപ്പോ അവിടെ നിന്ന് എന്റെ മോന് ഒരു പെണ്ണ് വേണ്ട.

അച്ഛൻ : സമയം ഉണ്ടല്ലോ നോകാം.

ഞാൻ : നിങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചോ, എനിക്ക് അമ്മടെ പോലെ മോർഡേൺ