Chapter Title : ചിപ്പിയുടെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും പുന്നാര സിദ്ധുമോൻ [Vichu]

ഒന്നെങ്കിൽ ഒന്ന് വിരൽ ഇട്ടക്കിലും എനിക്ക് കളഞ്ഞു താ. അല്ലേൽ എന്നെ ബാക്കിൽ ഇരിക്കാൻ സമ്മതിക്ക്. ഞാൻ സിദ്ധു നെ കൊണ്ട് ചെയ്ച്ചോളാം.

അച്ഛൻ : നീ ഇങ്ങനെ കഴച്ചു ഇരിക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ ഒരു സുഖം അല്ലേ.

അമ്മ : മൈരാണ്. ദേ മനുഷ്യ ഇനി തൊട്ട് പോവരുത്. എന്റെ കണ്ട്രോൾ പോകുന്നു.

എവിടെങ്കിലും ചെന്ന് ഇടിക്കും വണ്ടി.

അച്ഛൻ : ശരി തൊടൂല. നീ വണ്ടി ഇടുക്ക്.

അമ്മ വീണ്ടും വണ്ടി ഇടുത്തു.

ഞങ്ങൾ ഓരോ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞു വണ്ടി പോയികൊണ്ടിരിന്നു

അച്ഛൻ : ടാ സിദ്ധു, അവിടെ നല്ലരോ ചരക്ക് ഉണ്ട്. ദീപു ന്റെ മോൾ. വേണേൽ നീ ഒന്ന് നോക്കിക്കോ

അമ്മ : തത്ത ഓ. പെണ്ണ് എങ്ങിനെ ആ കഴപ്പി ആണോ. ദീപു വല്ലതും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ

അച്ഛൻ : അവന്റെ ഭാര്യ നിത നല്ല കഴപ്പിയാ. പക്ഷേ ആ തള്ള കാരണം ശരിക്ക് ഒന്ന് കഴപ്പ് കാണാൻ ദീപു ന് പോലും പറ്റിയിട്ടില്ല. തത്ത മോൾ കാണാൻ ഒക്കെ ഒരു കൊച്ചു ചരക്കാ. പിന്നെ സാധാരചാര കുടുബത്തിൽ കഴപ്പിന് എന്ത് സ്ഥാനം. പരമാവധി സഹിക്കും പിന്നെ ഇട്ടിട്ടു പോവും. ദീപു നിത നെ ഉം മോളെയും നന്നായി സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവർ ഇട്ടിട്ടു പോയിട്ടില്ല.

അങ്ങനെ ഓരോന്നും പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ തൃശൂർ എത്തി. ഏകദേശം 2 മണി ആയിരുന്നു. നല്ല ഒരു ഹോട്ടൽ ഇൽ കയറി ബിരിയാണി കഴിച്ചു.

ഉച്ചക്ക് ഉള്ള ഫുഡ് ഒക്കെ കഴിച്ചു 3 മണി ആയപ്പോൾ