Chapter Title : ചിപ്പിയുടെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും പുന്നാര സിദ്ധുമോൻ [Vichu]

അമ്മനെ കൊണ്ട്, ഞാൻ എന്താ പറയാ. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവരെ ഒന്ന് വിളിക്കണം. തത്ത മോളെ പിന്നെ നീ സിദ്ധു നെ പറ്റി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാലോ. എങ്ങിനെ ഉണ്ട്.

തത്ത : നല്ല പയ്യൻ, അധികം സംസാരിച്ചൊന്നും ഇല്ല.

നിത : നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴേ കല്യാണം ഉറപ്പിക്കാൻ പോവണോ.

ദീപു : നമുക്ക് 2 പേരെന്റ്സ് ന് ഉം വേണക്കിൽ പറഞ്ഞു ഇടാം, പിള്ളേർ പ്രണയിക്കട്ടെ.

നിത : ഓ അത് കേട്ടപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മോൾടെ ഒരു നാണം.

തത്ത : നേരത്തെ പറഞ്ഞിരുന്നേൽ, ഞങ്ങൾ പുറത്ത് ഒക്കെ ഒന്ന് നടന്നു സംസാരിച്ചേനെ.

നിത : അതുകൂടി കണ്ടാൽ നിന്റെ അച്ഛമ്മ നിന്നെ അവരുടേ കൂടെ ഇറക്കി വിടും.

തത്ത : നല്ല കാര്യം, ഈ ജയിൽ ഇൽ ജീവിക്കുന്നതിലും നല്ലത് അവരുടേ കൂടെ പോകുന്നതാ. അടുത്ത പ്രാവശ്യം അവർ വരട്ടെ. പോവാൻ പറ്റോ എന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കും.

നിത : അപ്പോ നിനക്ക് ഞങ്ങളെ വേണ്ടേ

തത്ത : അച്ഛനും അമ്മയും എന്റെ കൂടെ പോരെ ?

നിത : കേട്ടില്ലേ നിങ്ങൾ മോൾടെ പൂതി.

തത്ത : എനിക്ക് ഈ വീട് മടുത്തു. ഒരു ചാൻസ് കിട്ടിയാൽ ഞാൻ ചാടി പോവും, എനിക്ക് 18 കഴിഞ്ഞു.

ദീപു : ചാടി ഒന്നും പോവണ്ട ഞങ്ങൾ നടത്തി തരാം.

നിത : അല്ല 2 അച്ചന്മാർ തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയോ. അമ്മമാർക്ക് ഇതിൽ റോൾ ഒന്നും ഇല്ലേ.

ദീപു : നീ ലൗണ്ട് സ്പീക്കർ മാറ്റി ചെവിയിൽ വച്ചേ.

നിത : വച്ചു

ദീപു : നിനക്ക് അല്ലേ വിഷ്‌ണു ന്റെ ഉം ചിപ്പിയുടെയും വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ അങ്ങനെ നടക്കണം. സിദ്ധു നെ കുളിപ്പിക്കണം എന്നൊക്ക പറഞ്ഞെ. അത് വിഷ്ണു നോട്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിൽ തോന്നിയ ഒരു ആശയം. അത് നിനക്കും ഉപകാരം അല്ലേ അമ്മായിഅമ്മ ക്ക് മരുമോനെ ഇങ്ങിനെ വേണങ്കിലും കുളിപ്പിക്കാം. വേനൽ കളിപ്പികാം

നിത : ദേ മനുഷ്യ. വേണ്ടതീനം