Chapter Title : ചിത്ര ശലഭങ്ങൾ 1 [ചാർളി]

.... (വാക്കുകൽക്കായി ചെറുതായി അക്ഷയ് ഒന്നു പാടുപെട്ടു എന്നതാണ് ശരി) ചിത്ര: ഇതൊക്കെ പ്രായത്തിന്റെ പ്രശ്നം ആണെന്ന് ഒരിക്കൽ ഞാൻ വിടുവ.. ഇനിയും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായാൽ വീട്ടിൽ നിന്നും നിന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും പെങ്ങളെയും അങ്ങനെ എല്ലാരേം വിളിപ്പിക്കും,, എന്നിട്ട് അസ്സംപ്ലിയിൽ വെച്ചു മൈക്കിലൂടെ പറയും,,

അപ്പോഴും ചിത്രയുടെ വാക്കുകളിൽ മാധുര്യം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു,, അതാവും അക്ഷയ്ക്ക് അത് കേട്ടിട്ട് അത്രക്ക് അങ്ങോട്ട് എറികാഞ്ഞത്,, അക്ഷയ്: ഞാൻ നോക്കി എന്നതിന് എന്ത് തെളിവാണ് ഉള്ളത്,,, ചിത്ര: ഇപ്പൊ നി തന്നെ സമ്മതിച്ചല്ലോ..?.. അപ്പോഴേക്കും ചിത്രയുടെ സ്വരത്തിൽ ദൃഢത കൈവന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു,, അല്പം കട്ടിയുള്ള ദേഷ്യച്ചുവയുള്ള സ്വരത്തോടെ ആയിരുന്നു പിന്നെ അങ്ങോട്ട്,,,, ചിത്ര : എടാ,, തെറ്റ് ചെയ്താൽ മാത്രം പോര ആരുടേം മുഖത്തു നോക്കി പറയാനുള്ള ചങ്കൂറ്റവും കൂടെ ഇണ്ടാവണം,, നിനക്കിപ്പോ എത്ര വയസ്സായി,,, അക്ഷയ്: 18 കഴിഞ്ഞു,,, ചിത്ര: എന്തിനാട നാട്ടുകാർക്ക് പറഞ്ഞു ചിരിക്കാൻ ഒരു സ്വയം വിഡ്ഢിയാവുന്നത്,, ഞാൻ ഇവിടെ വന്നപ്പോ നിന്റെ പേര് പറഞ്ഞത് ഇവരൊക്കെ ഏതോ ഡാഷ് മോന്റെ പോലെയാ...

അക്ഷയ് അപ്പോഴേക്കും മറ്റെന്തോ ചിന്തയിൽ മുഴുകി കഴിഞ്ഞിരുന്നു,,, ചിത്ര പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നത് ഒന്നും തന്നെ അക്ഷയ് കേട്ടിരുന്നില്ല,, അവന്റെ മനസ്സിൽ എവിടെയോ വേണ്ടായിരുന്നു എന്നൊരു ചിന്ത ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു,, അക്ഷയ്: മിസ്സ്‌,, സോറി.... ചിത്ര: ഇനി ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവരുത്.. പിന്നെ ഗുണദോഷിക്കാൻ ഒന്നും ഞാൻ ഇല്ല,,, എന്തു തന്നെ ആയാലും സ്വയം തോന്നണം,, ആരും പറഞ്ഞിട്ടോ ഗുണദോഷിച്ചിട്ടൊ ആരും നന്നായും ചീത്ത ആയും ചരിത്രമുണ്ടോ എന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല,,, അക്ഷയ്: എനിക്ക്,, അക്ഷയുടെ സ്വരം ഇടറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ ചിത്ര വിഷയം മാറ്റി,,, ചിത്ര : ഇനി നി ഫോൺ സ്കൂളിൽ കൊണ്ടു വരരുത് ,, കൊണ്ടു വന്നാൽ ഞാൻ അത് വേടിച്ചു അലമാരയിൽ വെക്കും...

അത്രയും പറഞ്ഞതും അടുത്ത ബെൽ മുഴങ്ങി,, ഇന്റർവെൽ ആയി,, കുറച്ചു ഞരമ്പൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ആളൊരു പാവം ആണെന്ന് ചിത്രക്ക് അവനെ കണ്ടപ്പോഴേ മനസ്സിലായിരുന്നു,, എത്ര തരം കുട്ടികളെകണ്ടിരിക്കുന്നു ഈ 6 വർഷത്തിനിടയിൽ. തന്റെ അധ്യാപന