Chapter Title : ചിത്രയും പാലക്കാട്ടെ കല്യാണവീടും 2 [Cuck Hubby] [Climax]

വേഗത കൂട്ടി… ചിത്രയുടെ ശീല്കാരങ്ങൾ ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

​അല്പസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും വാതിൽ തുറക്കപ്പെടുന്ന ശബ്ദം അവർ കേട്ടു. ആരോ അകത്തേക്ക് കടന്നുവന്നു…

​"ആ കുട്ടി തന്നെയാകും വീണ്ടും വന്നത്..." ചിത്രയും രാകേഷും ഒരുപോലെ കരുതി…

രാകേഷ് തന്റെ ചലനങ്ങൾ നിർത്തിയില്ല, ചിത്രയാകട്ടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ പോലും കൂട്ടാക്കാതെ ആ സുഖത്തിൽ മുഴുകി കിടന്നു...

ലോകം മറന്ന് അവർ പരസ്പരം ഇഴുകിച്ചേർന്നു… ഒടുവിൽ, സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലെത്തി രാകേഷ് ശാന്തനായപ്പോൾ, ചിത്ര ദീർഘമായി ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു...

വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസത്തോടെയും സംതൃപ്തിയോടെയും അവൾ പതുക്കെ തല തിരിച്ചു നോക്കി…

​പക്ഷേ, ആ നിമിഷം അവളുടെ രക്തം മരവിച്ചുപോയി…

​വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നത് ആ കുട്ടിയല്ലായിരുന്നു. തങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നിർവികാരയായി നിൽക്കുന്ന പാർവ്വതിയമ്മ!

​ചിത്രയുടെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു… നഗ്നനായി തന്റെ മേൽ കിടക്കുന്ന രാകേഷിനെയും, അയാളെ സ്വീകരിച്ചു കിടക്കുന്ന തന്നെയും പാർവതിയമ്മ കണ്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...

പാർവതിയമ്മയുടെ കൈയ്യിൽ ആ മുല്ലപ്പൂക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു… സ്നേഹത്തോടെ തന്റെ നെറുകയിൽ ചുംബിച്ച് മുകളിലേക്ക് വിട്ട അതേ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ, എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും താൻ നഗ്നയാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു…

പാർവ്വതിയമ്മയുടെ ആ നോട്ടം കണ്ടതും രാകേഷ് ആകെ പതറിപ്പോയി. നേരിടാൻ പോലുമുള്ള ധൈര്യമില്ലാതെ അവൻ തറയിൽ കിടന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ വാരിയെടുത്ത്, വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഓടി…

​ചിത്രയാകട്ടെ, ഭൂമി പിളർന്ന് താഴേക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുപോയി...

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് അവൾ സാരി നേരെയാക്കി താഴേക്കിട്ടു. അലങ്കോലമായ മുടിയും വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിയ മുഖവുമായി അവൾ പാർവ്വതിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു നിന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു…

​"പാർവ്വതിയമ്മേ... എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം... ഞാൻ... ഞാൻ അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയതാ..." വിങ്ങലുകൾക്കിടയിൽ അവൾ വാക്കുകൾക്കായി തപ്പി...

തനിക്ക് നേരെ വലിയൊരു ശാപവാക്കോ അല്ലെങ്കിൽ മഹിയേട്ടനെ വിളിച്ചുള്ള ബഹളമോ ആണ് അവൾ കാത്തിരുന്നത്…

​എന്നാൽ പാർവ്വതിയമ്മ ശാന്തയായിരുന്നു. അവർ പതുക്കെ നടന്ന് ചിത്രയുടെ അരികിലെത്തി…

പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ ഒരു വഴക്കും അവിടെ ഉണ്ടായില്ല. .

പകരം, പാർവ്വതിയമ്മ ചിത്രയുടെ ചുമലിൽ കൈവെച്ച് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു…

​"കരയണ്ട മോളേ... നീയിങ്ങനെ കരഞ്ഞ് തളരണ്ട," പാർവ്വതിയമ്മയുടെ സ്വരം വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തിലായിരുന്നു.

"ആണുങ്ങൾ