Chapter Title : ചോക്ലേറ്റ് ബോക്സ് 3 [കുന്നിക്കുരു]

ചേച്ചിയാണെന്ന് അവനു സുബോധം വന്നു. അവൻ ഭക്ഷണത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. അമൃതയുടെ മുടിയിഴകളിൽ നിന്ന് ഇറ്റുവീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളോടൊപ്പം അരുണിന്റെ കുട്ടനും അവനറിയാതെ ഉയർന്നു താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറ്റബോധം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും അത് അംഗീകരിക്കാൻ അവന്റെ കുട്ടന് സാധിക്കില്ലലോ.

ഗോപിയും സംഗീതയും അവരുടെ ഇന്നത്തെ യാത്രയെപ്പറ്റിയും പോയ വീടിനെപ്പറ്റിയും വാചാലരാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അരുണിന് ഒന്നിലും ശ്രദ്ധ വയ്ക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അവസാനം ഫാമിലിയായി നമ്മൾ ഒരു ട്രിപ്പ് പോകുന്നുണ്ടെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അരുൺ പെട്ടെന്ന് അച്ഛനെയും അമ്മയെയും നോക്കി.

"എന്താടാ പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴിയെപ്പോലെ നോക്കുന്നെ?" അമ്മയുടെ സ്ഥിരം ചോദ്യം ഉടനെ വന്നു.

"എന്നാ അച്ഛാ നമ്മൾ പോകുന്നെ?" അമ്മയെ ഒഴിവാക്കി അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു.

"അച്ഛൻ പോകുന്നതിനു മുൻപ് എന്നെകിലും നമുക്ക് പോകാം" അമ്മയാണ് അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞത്.

"എങ്ങോട്ടാ പോണേ?"

"ആലോചിക്കട്ടെ...ഇപ്പോ രണ്ടുപേരും പോയി കിടക്കാൻ നോക്ക്." അച്ഛൻ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ രണ്ടുപേരോടുമായി പറഞ്ഞു.

വേറെ സംസാരങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ അവർ കിടപ്പറയിലേക്കും അമ്മ അടുക്കളയിലേക്കും പിരിഞ്ഞു.

അരുൺ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുൻപ് കുറച്ചുനേരം സോഫയിൽ കിടന്ന് ഫോണിൽ എന്തൊക്കെയോ തിരയുകയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ പരീക്ഷ സമയം മുതൽ അരുണിന് ഫോൺ ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ അത് കോമൺ സ്ഥലത്തു വെച്ച് വേണമെന്നത് അമ്മയുടെ നിർദ്ദേശമാണ്. അത് അനുസരിക്കാതെ തന്നെ ഇടയ്ക്ക് അരുൺ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. എന്നാലും അമ്മ കണ്ടാൽ അത് വല്യ കലഹത്തിന് കാരണമാകാറുണ്ട്. അച്ഛന് ഈ അലിഖിത നിയമങ്ങളൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ ഒന്ന് സംഗീതയെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോളാണ് ഗോപി അരുണിനെ സോഫയിൽ കാണുന്നത്.

"നീ ഇനി എപ്പളാ കെടക്കുന്നെ" അച്ഛൻ