Chapter Title : ചോക്ലേറ്റ് ബോക്സ് 3 [കുന്നിക്കുരു]

പിരിഞ്ഞു.

അരുൺ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുൻപ് കുറച്ചുനേരം സോഫയിൽ കിടന്ന് ഫോണിൽ എന്തൊക്കെയോ തിരയുകയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ പരീക്ഷ സമയം മുതൽ അരുണിന് ഫോൺ ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ അത് കോമൺ സ്ഥലത്തു വെച്ച് വേണമെന്നത് അമ്മയുടെ നിർദ്ദേശമാണ്. അത് അനുസരിക്കാതെ തന്നെ ഇടയ്ക്ക് അരുൺ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. എന്നാലും അമ്മ കണ്ടാൽ അത് വല്യ കലഹത്തിന് കാരണമാകാറുണ്ട്. അച്ഛന് ഈ അലിഖിത നിയമങ്ങളൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ ഒന്ന് സംഗീതയെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോളാണ് ഗോപി അരുണിനെ സോഫയിൽ കാണുന്നത്.

"നീ ഇനി എപ്പളാ കെടക്കുന്നെ" അച്ഛൻ അവനോട് ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ കുറച്ചുനേരം ഫോൺ നോക്കിട്ട് കിടക്കാം അച്ഛാ"

"നിനക്ക് റൂമിൽ പോയി ഫോൺ നോക്കിക്കൂടെ"

"ഏയ് എനിക്ക് ഫോൺ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ അനുവാദമില്ല." അമ്മ കേൾക്കാൻ പാകത്തിന് ഉറക്കെ അവൻ പറഞ്ഞു.

അപ്പോൾത്തന്നെ ഗോപിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി. എങ്കിലും ഒരു പ്രവാസിക്ക് പ്രൈവസി വളരെ പ്രധാനമാണല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഗോപി ആ നിയമത്തിൽ ചെറിയ അമെൻഡ്മെന്റ് കൊണ്ടുവന്നു.

"പരീക്ഷ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ. ഇനീപ്പോ ഫോൺ റൂമിൽ കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോ. അടുത്ത പരീക്ഷയ്ക്ക് നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങിച്ചില്ലെങ്കിൽ എന്റെ സ്വഭാവം മാറും കേട്ടോ?"

അരുണിന് സ്വർഗ്ഗം കിട്ടിയ പോലെ ചാടിയെണീറ്റ് റൂമിലേക്ക് പോയി. അവന്റെ വാതിലടയ്ക്കുന്ന സ്വരം കേട്ടതും ഗോപി പാത്രം കഴുകിക്കൊണ്ട് നിന്ന സംഗീതയുടെ മുലകളിൽ പിന്നിൽ നിന്ന് പിടിച്ച് അവളുടെ വിയർത്ത കഴുത്തിൽ ഒരു ചെറിയ കടി കൊടുത്തു.

"ഓ അവനെ ഓടിച്ചു വിട്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് കാര്യം മനസിലായി മൂത്തു നിക്കുവാണെന്ന് അതോണ്ടാ ഞാൻ ഒന്നും പറയാഞ്ഞത്." സാമട്ടിൽ സംഗീത ഗോപിയോട് പറഞ്ഞു.

"ഇന്നത്തെ കറക്കം കാരണം നിന്നെ ഒന്നു ശരിക്കും സ്നേഹിക്കാൻ കൂടി പറ്റിയില്ല."

"ഗൾഫീന്ന് വന്നിട്ട് ഒരാഴ്ചയായിട്ടും നിങ്ങൾക്ക് മതിയായില്ലേ. മനുഷ്യാ"

"23 കൊല്ലമായിട്ടും നീ ഇങ്ങനെ പയറുപോലെ നിക്കുവല്ലേ. എങ്ങനെ തീരും മോളെ എന്റെ കഴപ്പ്"

"താൻ അങ്ങോട്ട് മാറി നിന്നേ. ഞാൻ ഈ പാത്രം കഴുകിയിട്ട് തന്റെ കഴപ്പ് തീർക്കാം"

സംഗീതയ്ക്ക് കഴപ്പ് കേറിയാൽ പിന്നെ ബഹുമാനക്കുറവ് സ്വാഭാവികമാണ്.

ഗോപി പതിയെ അവളുടെ പാത്രം