Chapter Title : ചോളം-ധമാക്കാ [Roy]
എന്റെ അമ്മച്ചി ഉണ്ടല്ലോ.
ഞാൻ പുറത്തു നിന്നും പല്ല് തേച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മിനിയും അപ്പാപ്പനും വന്നു.
ഞാൻ അവരെ ഒന്നു നോക്കി അവർ അകത്തേക്ക് പോയി. അപ്പാപ്പൻ ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞാൽ അങ് പോകും. അപ്പൻ വരാൻ രാത്രി ആകും. അപ്പൻ കുടിച്ചിട്ട് വരുന്നതുകൊണ്ട് രാത്രി ഉറങ്ങിയാൽ പിന്നെ രാവിലെ ഉണറുള്ളൂ.
ഇന്ന് രാത്രിയും അമ്മച്ചിയെ സുഖമായി സുഖിക്കിപ്പിക്കാം .
ഞങ്ങൾ നാലുപേരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അപ്പാപ്പൻ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് 2 പേർ വീട്ടിലേക്ക് നടന്ന് വരുന്നത്. കണ്ടത്.
,, ഇതാണോ സേവിച്ചന്റെ വീട്
,, അതേ
,, മകൻ ആണോ
,, അതേ
,, ഒന്ന് വരു
അവർ എന്നെയും കൊണ്ട് കുറച്ചു അപ്പുറം മാറി നിന്നു.
,, സേവിച്ചൻ പോയി. അറ്റാക്ക് ആയിരുന്നു
ഒരു മറയും ഇല്ലാതെ അവർ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു . ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ സ്തംഭിച്ചു മരവിച്ചു നിന്നു.
എന്റെ കണ്ണിൽ അവർ നടന്നു നീങ്ങുന്നത് മാത്രേ ഉംടയിരുന്നുള്ളൂ.
അപ്പന്റെ മരണവും ചടങ്ങുകളും എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. എല്ലാവരും പഴയപോലെ ആകുവാൻ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ എടുത്തു.
അമ്മച്ചി എന്തോ കുറ്റബോധം ഒക്കെ പോലെ ഇപ്പോൾ എന്നോട് സംസാരിക്കാറില്ല.
..എല്ലാം ഒന്നു തീരുന്നത് വരെ അമ്മച്ചിയെ എനിക്ക് ഇനി കിട്ടില്ല എന്നു എനിക്ക് മനസിലായി. ഞാനും ഒന്നിനും അങ്ങനെ അമ്മച്ചിയുടെ അടുത്ത് പോകാതെ ആയി.
അപ്പാപ്പൻ ഇപ്പോഴും മുറപോലെ വന്നു മിനിയെ സുഖിപ്പിച്ചു പോകുന്നുണ്ട്.
അങ്ങനെ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു. പതിവുപോലെ ഞാൻ പറമ്പിലേക്ക് പണിക്ക് പോയി. ഇപ്പോൾ 2,3 ദിവസം
💬 Comments
View all comments