ചുമർച്ചിത്രങ്ങൾ

Chumarchithrangal | Author : Rishi

നിറകുടം തുളുമ്പില്ല, ഇതു പണ്ട് മലയാളം മാഷോതിത്തന്നതാണ്. എന്നാൽ നിറകുണ്ടി തുളുമ്പും. നിറമുലകൾ തുള്ളിത്തുളുമ്പും...

അന്ന് വൈകുന്നേരം പുതിയ താവളത്തിൽ നിന്നുമിറങ്ങി ഒരീവനിങ് വാക്കാരംഭിച്ചപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച! ഞാൻ ട്രാഫിക്ക് ലൈറ്റ് ചുമപ്പായി എതിരെയുള്ള കാൽനടയുടെ സൈൻ പച്ചയാവുന്നതും നോക്കി നിൽപ്പായിരുന്നു. ഒരു ജങ്ക്ഷനായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് വശത്തുനിന്ന്, എതിരേയുള്ള കോണിലെ ഫുട്ട്പ്പാത്തിൽ നിന്നും ഒരു വെളുപ്പുനിറം. അലസമായി നോക്കിയതാണ്. രണ്ടു മുഴുത്ത കരിക്കുകൾ ഇറുകിയ ചുവപ്പും വെള്ളയും കള്ളികളുള്ള ടോപ്പിനുള്ളിൽ കിടന്നു തുളുമ്പിച്ചാടുന്നു! ഒതുങ്ങിയ അരയിൽ നിന്നും വിടർന്ന അരക്കെട്ട്, ഇറുകിയ ചുവന്ന സ്കർട്ടിനുള്ളിൽ കിടന്നുതുളുമ്പുന്നു. കണ്ണുകൾ മോളിലേക്ക് പായിച്ചപ്പോൾ ഓമനത്തമുള്ള മുഖം. മുടി കഴുത്തറ്റം വെച്ചു മുറിച്ചിരിക്കുന്നു. മുപ്പതിനു താഴെയേ മതിക്കൂ.. സിഗ്നലു മാറുന്നതിനു മുന്നേ ക്രോസുചെയ്യാനായി ഓടാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് പാവം! മുഴുത്ത ശരീരഭാഗങ്ങൾ തുളുമ്പിച്ചുകൊണ്ടോടാൻ കഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു!

എന്റെ ചുറ്റിലുമുള്ള സംഘം കൊഴിഞ്ഞുതുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഞെട്ടലോടെ സിഗ്നൽ മാറിയതറിഞ്ഞത്! വേഗം നടന്നു.. മുന്നിൽ ദൂരെയൊരു ചുവപ്പിന്റെ മിന്നായം. മുന്നിലുണ്ടായിരുന്ന ഫിലിപ്പീനികളുടെ സംഘത്തിനെ ചിതറിച്ചു ഞാൻ മുന്നേറി. അതാ! ഏതാനും വാരകൾക്കുമുന്നിൽ തുളുമ്പുന്ന തടിച്ചുകൊഴുത്ത കുണ്ടിക്കുടങ്ങൾ! ദൈവമേ! എന്തൊരിറുക്കമാണ് ആ ചുവന്ന സ്കർട്ടിന്. തടിച്ച തുടകളുടെ മസിലുകൾ അവൾ മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോൾ ഒഴുകുന്നത് കാണാം. തുണിയാ കൊഴുത്തുവിടർന്ന ചന്തികളിലും ആ തുടത്തൂണുകളിലും പെയിന്റ് ചെയ്തപോലെ പറ്റിക്കിടന്നു. ആ തുടകൾ ഇറുകി ഉരയുന്നതു ഞാൻ മനസ്സിൽക്കണ്ടു. തടിച്ച പൂറായിരിക്കും! മാംസളമായ പുറത്ത് പറ്റിക്കിടന്ന ബ്രായുടെ വള്ളി കാണാമോ?

അവൾ പള്ളിയുടെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും ഓട്ടോപൈലറ്റിൽ പിന്നാലെ നീങ്ങി. ചന്തികളുടെ ചലനം അത്രയ്ക്കു മാദകമായിരുന്നു. അവൾ പള്ളിയുടെ ഗേറ്റുകടന്നപ്പോൾ മുട്ടായി കളഞ്ഞുപോയ കുട്ടിയെപ്പോലെ വിഷണ്ണനായി ഞാൻ റോഡു മുറിച്ചു കടന്ന് കടൽത്തീരത്തുള്ള നടപ്പാതയിലൂടെ നടത്തം തുടർന്നു. എന്തോ... ആ കൊഴുത്തരൂപം മനസ്സിൽ നിന്നും പോണില്ല! ട്രാക്ക്സൂട്ടിന്റെ ബനിയൻ താഴേക്ക് വലിച്ച് എതിരേ വന്ന കറുത്തവേഷമണിഞ്ഞ അറബിപ്പെണ്ണുങ്ങളെ ഷോക്കടിപ്പിക്കാതെ നോക്കി.

ഓ... എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്താൻ മറന്നു! അതല്ലേലുമങ്ങനാ. ഞാന്നുകിടക്കുന്നവൻ തലപൊക്കുമ്പോ ആരാണേലും കൈയ്മെയ് മറക്കും!

ഞാൻ ബാലൻ പണിക്കർ. ബാലു എന്നപേരിലറിയപ്പെടുന്നു. വയസ്സു മുപ്പത്തേഴാവുന്നു. ഇവിടെ ഈ ഗൾഫ് രാജ്യത്ത് ഒരു ഹെവി എക്യുപ്മെന്റ് കമ്പനിയുടെ സീനിയർ സെയിൽസ് മാനേജറാണ്. ഭാര്യ, നാട്ടിലായിരുന്നപ്പോൾ രണ്ടുവട്ടം അമ്പലത്തിൽ പോകുന്ന കടുത്ത ഭക്തയും ഓണത്തിനും ചംക്രാന്തിക്കും മാത്രം സാരിപൊക്കി തുടകൾ അകറ്റിക്കിടന്നുതരുകയും ചെയ്യുന്ന പതിവ്രത. ഒറ്റമോളുടെ പത്താംക്ലാസ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ