Chapter Title : ചുമർച്ചിത്രങ്ങൾ [ഋഷി]

നിക്ക്. നിന്റെ ഒരു പടം ഞാനെടുക്കട്ടെ. കരുണയ്ക്ക് അയച്ചു കൊടുക്കണം.

ആ ഇനി നീ വാ. ഇച്ചേയിയെന്നെ അകത്തേക്ക് വലിച്ചു. വാതിലടച്ചു. വന്നേടാ.. ഇച്ചേയിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. നീ ഇവിടിരുന്നേ.. എന്നെ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുത്തി. ഇച്ചേയി മെത്തയിലിരുന്നു. നീ കണ്ണേട്ടനെപ്പോലെ തന്നെ. കള്ളം പറയുമ്പോ രണ്ടും മുഖത്ത് നോക്കത്തില്ല! പറയടാ മോനേ... എന്തു പറ്റി? വീട്ടിൽ അവളെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?

കയ്യില്ലാത്ത കസേരയായിരുന്നു. ഞാൻ കൈകൾ താഴേക്കിട്ട് മെല്ലെയാട്ടി. അത്... അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ.. ഇച്ചേയീടെ കൂടെ ഒറ്റയ്ക്ക്... എനിക്കെന്തോ കണ്ട്രോള് പോവും എന്നൊരു പേടി..എനിക്ക്... എനിക്ക്.... തുടരാനായില്ല. ചങ്കിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ചെവികൾ ചൂടുപിടിച്ചു... ഛേ.... ഇച്ചേയി എന്തു കരുതിക്കാണും! ഞാനെണീക്കാൻ പോയി.

നീ അവിടെ ഇരിക്ക് മോനേ... ആ സ്വരത്തിൽ ദേഷ്യം കണ്ടില്ല... നീ കണ്ണടയ്ക്ക്.. ഇച്ചേയി പറഞ്ഞു. ഞാനൊരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അനുസരിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് എന്റെ മടിയിൽ സുഖമുള്ള, മൃദുലമായ ഭാരം! സിരകളിൽ നുഴഞ്ഞു കയറി ഉന്മാദം വളർത്തുന്ന ഗന്ധം... മുഖത്തുരുമ്മുന്നത്... മുടിയിഴകളാണോ? മണവും, സ്പർശവും മാത്രം കൊണ്ട് ഞാൻ ആ അനുഭൂതികളിലൂടെ ഒഴുകി... നെഞ്ചിലമരുന്ന ആ ചൂടുള്ള, വിങ്ങുന്ന, തുടിക്കുന്ന ജീവൻ... കൈകളാണോ.. എന്റെ മുടിക്ക് പിന്നിൽ അമർന്നു തഴുകുന്നു..എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അമരുന്ന... വായിലേക്കിയഴയുന്ന... നാവുകൾ പാമ്പുകളാവുന്നു.. ചുറ്റിപ്പിണയുന്നു.... മധുരിക്കുന്ന നീരെന്റെ നാവു നുണയുന്നു.. ആഹ്.. രുചി..... മോനേ... ആ സ്വരം... ഇന്ന്... ഇന്നത്തെ ദിവസം നീയെനിക്ക് തരില്ലേടാ... എന്റെ പൊന്നേ...

കണ്ണുകൾ തുറന്നു.. എണ്ണമയമുള്ള തുടുത്ത കവിളുകൾ... നീണ്ട മുടിയിഴകൾ.. നനഞ്ഞ ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ... പിന്നെയും ആർത്തിയോടെ