Chapter Title : ചുമർച്ചിത്രങ്ങൾ [ഋഷി]

എന്നെയുറ്റുനോക്കുന്ന വിടർന്ന കണ്ണുകൾ! തടിച്ച തുടകളും വിടർന്ന അരക്കെട്ടും ഒരു മിന്നായം പോലെ കണ്ടു.

ആരാണ്? മനസ്സിലായില്ല! നേരിയ പകപ്പോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

മിസ്റ്റർ ബാലു? പിന്നെയും ആ കൊച്ചുപെൺകുട്ടിയുടെ സ്വരം!

ഓഹ്! മരിയ? സോറി, സോറി....വരൂ.. ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ ക്ഷണിച്ചു. അകത്തേക്ക് നടന്നപ്പോൾ എന്റെ കൈവെള്ളയുടെ ..ദേ... ഇത്രേമടുത്ത് ആ ഇളകിമറിയുന്ന തടിച്ച കുണ്ടികൾ! ഒന്നു പതിയെ തല്ലാൻ തോന്നി! പിടിച്ചങ്ങു ഞെരിച്ചുവിടാൻ തോന്നി! സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.

ഇരിക്കൂ. ബിയർ, വൈൻ, ചായ? ഞാൻ ചോദിച്ചു.

ഞാനിരുന്ന സോഫയ്ക്കെതിരെ അവളിരുന്നു. തടിച്ച കാൽവണ്ണകൾ അടുപ്പിച്ച് മുട്ടുകൾ ഒരു വശത്തേക്ക് വെച്ച്... തുടകളുടെ തുടക്കം വരെ ആ സ്കർട്ടു മറച്ചിരുന്നു.

ഒന്നും വേണ്ട സർ... അവൾ പറഞ്ഞു.

മരിയ... പ്ലീസ്. എന്നെ ബാലു എന്നു വിളിച്ചാൽ മതി. കഷ്ട്ടപ്പെട്ട് അവളുടെ മുഖത്തു തന്നെ കണ്ണുകളുറപ്പിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഓക്കെ. അവൾ മുന്നോട്ടാഞ്ഞപ്പോൾ ആ മുലകളും തള്ളി. എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു... പെട്ടെന്ന് ബിയർ ഒരു കവിളുകൂടി അകത്താക്കി.

ബാലു.. പ്ലീസ്. ഒറ്റപ്രാവശ്യം. എന്റെ മോൻ നീലിനെ ഒന്നു സഹായിക്കണം. കഴിഞ്ഞ വർഷം തോറ്റതാണ്. അവനു തീരെ ആത്മവിശ്വാസമില്ല. ഇപ്രാവശ്യം കൂടി ആയാൽ... അവൻ വല്ല ഡിപ്രഷനിലുമാവുമോന്നാ പേടി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു...

ഞാനിത്തിരി വല്ലാതായി. അവൾക്ക് നേരേ ടിഷ്യൂ ബോക്സ് നീട്ടി.

ശരി. നമുക്ക് ആറു മാസമുണ്ട്. ഞാൻ കണക്കുകൂട്ടി. ഒരു മാസം നോക്കാം. ഞാനൊരു ടീച്ചറൊന്നുമല്ല. എന്തെങ്കിലും പുരോഗതിയുണ്ടെങ്കിൽ തുടരാം. ഇല്ലെങ്കിൽ വേറെ എവിടെയെങ്കിലും പോവാനുള്ള സമയവുമുണ്ട്.

താങ്ക്യൂ... താങ്ക്യൂ... ബാലു... അവളെണീറ്റ് എന്റെ കൈകൾ കവർന്നു. എന്തൊരു മിനുസമുള്ള, മാർദ്ദവമുള്ള കൈപ്പത്തികൾ! കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി..

എന്താ മരിയാ ഇത്? ഞാൻ രണ്ടു ടിഷ്യൂ എടുത്തവളുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. മുഖം കഴുകണോ? അവളുടെ കൊഴുത്ത അവയവങ്ങളുടെ അടുപ്പവും, ആ ദേഹത്തുനിന്നും ഉയരുന്ന മണവും എന്നെ മെല്ലെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു..

വേണ്ട ബാലൂ... സോറി! അവളെന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിന്നെയും പിടിച്ചു...

ഞാനൊന്നുമാലോചിക്കാതെ അവളുടെ പിന്നിൽ കുണ്ടികൾക്കു തൊട്ടു മോളിൽ നട്ടെല്ലിന്റെ അവിടെ കൈ വെച്ചു. നല്ല