Chapter Title : ചുമർച്ചിത്രങ്ങൾ [ഋഷി]

താഴെ ആ ചന്തിക്കുടങ്ങൾ തുളുമ്പുന്നത് മനസ്സിൽ കണ്ടു. ഏതായാലും മരിയയുടെ മേത്തുനിന്നും കയ്യെടുത്തില്ല. ഷഡ്ഢിയിട്ടത് നന്നായി! ഞാനോർത്തു.

അടുത്ത ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞ് മരിയ വന്നപ്പോൾ കൈവെച്ചത് കുണ്ടികളുടെ മേൽഭാഗത്താണ്. മരിയ വീട്ടിലും നീലിനെ സഹായിക്കണം. തുടർച്ചയായ മേൽനോട്ടമുണ്ടെങ്കിൽ പ്രയോജനം കാണാൻ പറ്റും... ഞാൻ വിരലുകളൊന്നമർത്തിനോക്കി. ആഹ്... അവളൊന്നു പിടഞ്ഞോ?

അടുത്ത രണ്ടു ദിവസങ്ങളിൽ കൂടുതൽ പുരോഗമിച്ചില്ല. മനപ്പൂർവ്വമാണ്. എന്നാലും അവളുടെ പിന്നിൽ കൈവെയ്ക്കുന്നത് പതിവു സംഭവമായി. ആ മുഴുത്ത മുലകൾ പൊങ്ങിത്താഴുന്നതു കാണുമ്പോൾ മുഖം അവിടെയമർത്താൻ തോന്നും. ആ ഓമനത്തമുള്ള മുഖം ഞാൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ എന്റെനേർക്കുതന്നെ തിരിയും.. ആ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ എന്നെയുറ്റുനോക്കും.

ട്യൂഷനുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ...പതിയെ അല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിലും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ഞരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞുമുറുകിത്തുടങ്ങി...ആ കൊഴുത്ത പെണ്ണ്... അവളസ്ഥിക്കു പിടിച്ച മട്ടായി. സഹിക്കവയ്യാതെ ഞാൻ പോയി ഒരു ജിമ്മിൽ ചേർന്നു. ട്രെയിനർ കസർത്തുകളെടുപ്പിച്ചു തളർത്തുമ്പോൾ ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ ഉറങ്ങാൻ പറ്റി.

വെള്ളിയാഴ്ച അവധിയാണ്. കാലത്ത് ഇച്ചേയിയെ വിളിച്ചു.

എന്താടാ സായിപ്പേ? അവിടെ ചെന്ന അന്നൊരു മെസേജ്. പിന്നെ നിന്റെ പൊടിപോലുമില്ലല്ലോടാ... ഫോണിൽക്കൂടി ചിരി...

അയ്യോടാ... അച്ചായത്തിക്കും വിളിക്കാം കേട്ടോ. ഒന്നുമങ്ങ് തേഞ്ഞുപോവത്തൊന്നുമില്ല. ഞാനും വിട്ടില്ല.

ആഹാ.. കൊച്ചുചെറുക്കൻ വല്ല്യവായിലേ കാര്യം പറയണോ? അസിസ്റ്റന്റ് ഹെഡ്മിസ്റ്റ്രസ്സ് വെരട്ടി.

അതുപിന്നിച്ചേയീ... ഞാനൊന്നുരുണ്ടുകളിച്ചു.

എന്താടാ കൊച്ചനേ ഒരു പരുങ്ങല്? ദൈവമേ! പെണ്ണെന്ന വർഗ്ഗമല്ലേ! മണത്തുകണ്ടുപിടിക്കാൻ വിദഗ്ധരല്ലേ! ഞാനോർത്തു...

അതിവിടെ ഒരു പെണ്ണിച്ചേയീ... ഞാൻ മടിച്ചു മടിച്ചു പറഞ്ഞു..

മലയാളിയാണോടാ? വല്ല നഴ്സുമാരോ വല്ലോം? ഇച്ചേയിയുടെ സ്വരം കൂർത്തു.

മലയാളിയല്ലിച്ചേയി. പേര് മരിയ...

അപ്പമെന്താടാ പ്രശ്നം?

കഥ ഞാൻ പിന്നെപ്പറയാം ഇച്ചേയീ... എങ്ങനെ പുരോഗമിക്കും?