Chapter Title : ചുമർച്ചിത്രങ്ങൾ [ഋഷി]

ഇച്ചേയി പിന്നിൽ വന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

ആഹാ... എപ്പഴുമങ്ങ് കളിയാക്കുവാണല്ലോ! ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് ആ ഇടുപ്പിലെ കൊഴുത്ത മടക്കുകളിൽ വിരലുകളൂന്നി..

ഇച്ചേയിയതു പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല! ഒരു കൊച്ചുപെണ്ണിനെപ്പോലെ ആർത്തു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ തലയ്ക്കൊരു മേടും തന്നിട്ടോടി. ആ കൊഴുത്തുരുണ്ട കുണ്ടികൾ തുളുമ്പുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അന്നുകണ്ട ഇറുകിയ സ്കർട്ടിനുള്ളിൽ വിതുമ്പിയൊഴുകിയ കുണ്ടികളോർമ്മവന്നു. ഞാനൊറ്റക്കുതിയ്ക്ക് മേശയ്ക്കു വലം വെച്ച് ഇച്ചേയീടെ മുന്നിലെത്തി. ആ കുണ്ടികൾക്കു താഴെ കൈകൾ ചുറ്റിയെടുത്തുയർത്തി... ഒന്നു കറക്കി...

ആ... എന്നെ വിടടാ.... ഇച്ചേയി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പിടഞ്ഞു... ഞാൻ എന്റെ കൊഴുത്ത ഏടത്തിയമ്മയെ മെല്ലെ സ്ലോമോഷനിൽ താഴേക്കൂർന്നിറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചു. ആ മാർദ്ദവമുള്ള മുലക്കുന്നുകൾ എന്റെ മുഖത്തും നെഞ്ചിലുമുരുമ്മിനീങ്ങി. ആ കൊഴുത്തുരുണ്ട കുണ്ടികളിൽ ഞാൻ വിരലുകളമർത്തി, താഴേക്കു പോവുന്ന തക്കത്തിന് ആ ചതയുടെ പിതുങ്ങലും ഉറപ്പും ശരിക്കുമാസ്വദിച്ചു. വിടർന്ന കുണ്ടികളുടെ ഇടുക്കിൽ വിരലുകൾ കേറ്റണമെന്നു കൊതിച്ചെങ്കിലും പേടി കാരണം ചെയ്തില്ല.

താഴെനിന്ന ഇച്ചേയിയുടെ മുഖം തുടുത്തിരുന്നു. എന്റെ ചെവിയിലമർത്തി നുള്ളി. ഞാൻ നൊന്തു വിളിച്ചപ്പോൾ ആ തേനൂറുന്ന ചുണ്ടുകൾ എന്റെ ചെവിയോടടുപ്പിച്ചു. എടാ ആയിരത്തീക്കൂടുതൽ പിള്ളേരെ നെലയ്ക്കുനിർത്തും ഞാൻ. പിന്നെയാണോ നീ!

ശരി ടീച്ചറമ്മേ. മാപ്പുതന്നാലും! ഞാൻ കൈകൾ കൂപ്പി. ഇച്ചേയി പിന്നെയും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഞാനാ ചുമലുകളിൽ കൈവെച്ച് തിളങ്ങുന്ന മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഈ മുഖമൊന്നു ചിരിച്ചു കണ്ടാൽ മാത്രം മതി! ഇച്ചേയിയുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്നു നിറഞ്ഞു. ഞാൻ മുണ്ടും ഷർട്ടുമെല്ലാം നിന്റെ മുറീല് വെച്ചേക്കാം, ധൃതിയിൽ മുഖം വെട്ടിച്ച് ഇച്ചേയി സ്ഥലം വിട്ടു.

ചേട്ടന്റെ വെളുത്ത ഫുൾക്കൈ ഷർട്ടും, വെള്ളമുണ്ടുമുടുത്ത് ഞാൻ വരാന്തയിലിരുന്നു പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്നു. വാതിലിന്റെ കർട്ടൻ