Chapter Title : ചുരുളി [ലോഹിതൻ]

കാണുന്നത് പതിവായി...

അർത്ഥമയക്കത്തിൽ അയാളെ സ്വപ്നം കാണുന്നത് അവൾക്ക് രതി മൂർച്ചകൾ നൽകികൊണ്ടിരുന്നു.....

തനിക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത് എന്നോർത്തു ചിലപ്പോൾ അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി...

എങ്കിലും എന്നും കിടക്കുമ്പോൾ അയാൾ സ്വപ്നത്തിൽ വരണം എന്നവൾ ആശിച്ചു...

ലീനയുടെ വീട്ടിൽ പോയതിനു ശേഷം രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് നളിനിക്ക് അയാളെ ഒന്നുകൂടി കാണണം എന്നുള്ള ആഗ്രഹം കലശലായി....അയാളുടെ മൂർച്ചയുള്ള ആ നോട്ടം അവൾക്ക് മറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല...

ശ്ശേ... തനിക്കിത് എന്താണ്... അയാൾ കടപ്പുറത്തെ ഒരു സാധാരണ മത്സ്യ തൊഴിലാളി... മദ്യപൻ... ചേരിപോലെയുള്ള പ്രദേശത്ത് താമസിക്കുന്നവൻ... അയാളുടെ ഭാര്യ വീടുകളിൽ മീൻ വിൽക്കു ന്ന ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീ...

താനോ ഒരു ഹൈസ്കൂളിലെ അധ്യാപിക.. തന്റെ ഭർത്താവ് അടുത്ത പ്രമോഷനോടെ താഹസിൽദാർ ആകും....

രണ്ടു പേരുടെയും കുടുംബത്തിൽ ആവിശ്യത്തിൽ അധികം സമ്പത്ത്...

അങ്ങനെയുള്ള താൻ അയാളെ കാണുവാൻ ആഗ്രഹംക്കുന്നതു തന്നെ എത്ര ചീപ്പായ കാര്യമാണ്...

ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചെങ്കിലും മനസ്സിൽ നിന്നും അയാളുടെ ആ നോട്ടം വിട്ടു മാറുന്നില്ല....

അന്നു വൈകിട്ട് രവി ലാപ്ടോപ്പിൽ ഇതാ ഇവിടെവരെ പ്ളേ ചെയ്തിട്ട് പറഞ്ഞു നീ അന്ന് പറഞ്ഞ പടം ഇതല്ലേ... ഇതാ ഇവിടെവരെ....

പടം കുറച്ചു നേരം കണ്ടിട്ട് രവി കൂർക്കം വലിക്കാൻ തുടങ്ങി....

പക്ഷേ നളിനി കാണുകയായിരുന്നു... കണ്ണു ചിന്മാതെ... മദ്യപിച്ചു ചുവന്ന കണ്ണുകളുമായി പ്രതികാര ദാഹിയായി നടക്കുന്ന വിശ്വനാഥൻ , സോമനല്ല അത് ജോർജ് തന്നെ... നളിനിയുടെ കണ്ണിൽ സോമനില്ല... അവൾ കാണുന്നത് ജോർജിനെയാണ്....

താറാവിൻ കൂട്ടിലെ പഞ്ചാരമണലിൽ കിടന്ന് സോമന്റെ നെഞ്ചിൽ പടർന്നു കയറുന്ന ജയഭാരതി...

നളിനിക്ക് ജയഭാരതിയോട്