Chapter Title : COVID Photoshoot [Rakesh]

: ചേച്ചി ഭർത്താവ് ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ....
സിന്ധു ചേച്ചി : നീ കൊള്ളാല്ലോ പെണ്ണെ ഭർത്താവില്ലെങ്കിൽ കുഴപ്പമില്ല എന്നാണോ

ഭാമ : അയ്യോ ചേച്ചി ഞാൻ അങ്ങനെയല്ല ഉദ്ദേശിച്ചത് ചേച്ചി പറഞ്ഞപ്പോൾ

സിന്ധു ചേച്ചി : എടി കൊച്ചേ ഇവിടെ കേറുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാനും ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെ വിചാരിച്ചിരുന്നത് എൻറെ ഭർത്താവ് എന്തായിരുന്നു എൻറെ ഡ്രസ്സ് ഒന്ന് അങ്ങോട്ട് മാറി കിടന്നാൽ പുള്ളിക്കാരൻ അതുമതി അന്ന് വഴക്കുണ്ടാക്കാൻ.
ഇപ്പോൾ പിന്നെ പുള്ളിക്ക് ഞാൻ ആരെ കൂടെ പോയാലും കുഴപ്പമില്ല എന്ന് പോലും പലപ്പോഴും എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. ഞാനും കോവിഡിന് ശേഷം തന്നെയാ കുഞ്ഞേ ഇവിടെ ജോലിക്ക് കയറിയത്. കേറിയപ്പോൾ ഞാനും നിന്നെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു പിന്നെ ജോൺ സാറാണ് പറഞ്ഞത് നമ്മുടെ salesinu ആളുകളെ ആകർഷിക്കാൻ ആയി കുറച്ചു വയറും ഒക്കെ കാണിച്ച ഡ്രസ്സ് ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ

ആദ്യം ഞാൻ ഭർത്താവിനോട് പോയി ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വിചാരിച്ചത് പുള്ളി എന്നെ ജോലിക്ക് പോകണ്ട എന്ന്  പറയും എന്നാണ്
പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ അന്നത്തെ അവസ്ഥ കാരണം ഞങ്ങൾക്ക് ജോലി കൂടിയേ തീരത്തുള്ളായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് പുള്ളി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല മാത്രമല്ല എനിക്ക് ഇടാൻ കണക്കിന് നെറ്റ് കണക്കുള്ള സാരിയൊക്കെ വാങ്ങി തരികയും ചെയ്തു.

ഭാമ: ഇതേ അവസ്ഥയാ ചേച്ചി ഞങ്ങൾക്കും കുഞ്ഞിന് ഫീസ് കൊടുക്കാൻ പോലും ഇപ്പോൾ പൈസ തകയുന്നില്ല

ഭാമ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ പുറത്തൊരു കാർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു
സിന്ധു ചേച്ചി :ഭാമേ സാർ വന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു നീ കേബിനീലേക്കു ഇരിക്ക്