Chapter Title : കോവിഡ്‌ ടെസ്റ്റിനിടയിലെ പരിചയം പുതുക്കൽ 8 [SameerM]

ശ്രുതി കേരളത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിട്ട് ആഴ്ചകൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ലതികയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ആ ആഴ്ചകൾ അവൾ മിക്കവാറും മറന്നുപോയ ഒരു സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു.

വർഷങ്ങളോളം നിശ്ശബ്ദമായിരുന്ന അപ്പാർട്ട്മെന്റ് പൂർണ്ണമായും മാറി. കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മകളുടെ കാൽപ്പാടുകൾ കേൾക്കുന്ന ഒരു പ്രഭാതമുണ്ടായിരുന്നു. ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ കുറച്ച് പശ്ചാത്തല ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കാൻ ശ്രുതി ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ ആരും ശരിയായി കണ്ടില്ലെങ്കിലും ടെലിവിഷൻ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സായാഹ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

സാധാരണമായ കാര്യങ്ങൾ.

എന്നാൽ ലതികയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആ ലളിതമായ കാര്യങ്ങൾക്ക് വളരെയധികം അർത്ഥമുണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങളോളം അവർ ഇതുപോലുള്ള നിമിഷങ്ങൾ സങ്കൽപ്പിച്ചിരുന്നു. അമ്മയും മകളും വീണ്ടും ഒരേ വീട് പങ്കിടുന്നു.

മകൾക്ക് വേണ്ടി പാചകം ചെയ്യാനുള്ള അവസരം. അവർക്കിടയിൽ ഒരു ഫോൺ സ്ക്രീൻ ഇല്ലാതെ അവളുടെ ചിരി കേൾക്കാനുള്ള അവസരം.

അവൾ നന്ദിയുള്ളവളായിരുന്നു. അഗാധമായ നന്ദി അറിയിക്കുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, ആ സന്തോഷത്തിനുള്ളിൽ എവിടെയോ, മറ്റൊരു വികാരം നിശബ്ദമായി നിലനിന്നിരുന്നു. അവൾ അംഗീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു വികാരം.

അവൾക്ക് സമീറിനെ നഷ്ടമായി.

അവൻ പോയതു കൊണ്ടല്ല. അവൻ മാറിയതുകൊണ്ടല്ല. അവൻ ഇപ്പോഴുംഅതേ വ്യക്തിയായിരുന്നു.

അവൾ സുരക്ഷിതമായി സ്കൂളിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അവൻ അപ്പോഴും പരിശോധിച്ചു.

അവൾ ജോലിയിൽ തിരക്കിലായപ്പോൾ ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കരുതെന്ന് അവളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അവൾക്ക് ആരെയെങ്കിലും ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം അവൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

നേരത്തെ അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി സംഭവിച്ചിരുന്നു. ജോലിയിൽ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ ഒരു പെട്ടെന്നുള്ള കോൾ. രാത്രിയിൽ കുറച്ച് നേരമേ ഒരുമിച്ച്സമയം നോക്കാതെ ഇരിക്കാനും സംസാരിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു സാധാരണ സന്ദർശനം.എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഓരോ നിമിഷവും പ്ലാൻ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. വികാരങ്ങൾ