Chapter Title : കോവിഡ്‌ ടെസ്റ്റിനിടയിലെ പരിചയം പുതുക്കൽ 8 [SameerM]

ചലിക്കാതെ തന്നെ നിന്ന്..

അത് ...? ആരെങ്കിലും എഴുന്നേറ്റോ?

നിശ്ശബ്ദത പിന്തുടർന്നു . കാലൊച്ച ഇല്ല.വേറെ ശബ്ദങ്ങളുമില്ല.ഒരുപക്ഷേ എന്തെങ്കിലും തനിയെ അനങ്ങിയതാവാം . എന്നാൽ അവർക്ക് റിസ്ക് എടുക്കാൻ കഴിയില്ല.

സമീർ പതുക്കെ ശ്വാസം വിട്ടു..ലതികയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.. ഒരു നിശബ്ദ ചോദ്യം പോലെ..തുടരണോ ???

കണ്ണ് തുറിച്ചുകൊണ്ട്ലതിക വാതിലിലേക്ക് നോക്കി. ഒരു ബീറ്റ് കടന്നുപോകുന്നു... പിന്നെ മറ്റൊന്ന്. അപ്പോഴും ഇടനാഴിയിൽ നിന്ന് ഒരു നീക്കവും ഉണ്ടായില്ല.അവൾ സമീറിനോട് ഒരു ചെറിയ, നിർണ്ണായകമായ തീരുമാനം പോലെ തലയാട്ടി..അതെ..വേണം..

സമയം ഒരുപാട് അവശേഷിക്കുന്നില്ല,നേരം വെളുക്കുന്നതിന് മുന്നേ - ശ്രുതി ഉണരുന്നവരെ - പക്ഷേ അവർക്ക് ഇപ്പോൾ നിർത്താൻ കഴിയില്ല.

സമീർ തല താഴേക്ക് താഴ്ത്തി..അവൻ നിർത്തിയിടത്ത് നിന്ന് വീണ്ടും തുടർന്നു, വേഗത ചെറുതായി കൂടി...

ഇത്തവണ, ഓരോ സ്പർശനവും മുമ്പത്തേതിനേക്കാൾ ആഴമുള്ളതാണ്, മാസങ്ങളായി തിങ്ങി നിറഞ്ഞു കിടന്ന വികാരത്തെ ഈ മോഷ്ടിച്ച നിമിഷങ്ങളിൽ ഒതുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.അവരുടെ വികാരം കൂടി വന്നു..

സമീറും ലതികയും നിശബ്ദമായ ഒരു നിരാശയോടെ ഒരുമിച്ച് ചലിച്ചു, അവർക്ക് കഴിയുന്നിടത്തെല്ലാം പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു , കൈകളിൽ, ചർമ്മത്തിൽ.. തോളിൽ... ശബ്ദം ഒഴിവാക്കാൻ ഓരോ ചലനവും കൃത്യമാണ്.

സുഖം കൂടുമ്പോഴും ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ ലതിക ചുണ്ടുകൾ അടച്ചു പിടിച്ചു..അതിശയകരമായ ശക്തിയോടെ സമീറിനെ പുറകിലേക്ക് തള്ളുന്നത് ലതിക പെട്ടെന്ന് നിർത്തുന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഇരുണ്ടതും ആവശ്യമുള്ളതുമാണ്. ഇനി കാത്തിരിപ്പില്ല. ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ അവൾ അവൻറെ ശരീരത്തെ താഴേക്ക് തള്ളുന്നു, ചിന്തിക്കാൻ അവന് സമയം നൽകുന്നില്ല.

അവൾ എല്ലാ ചൂടും വിശപ്പും അവന്റെ മേൽ പതിക്കുന്ന