Chapter Title : ദാമ്പത്യ വിരസത 10 [മൊൻക്രജു] [Climax]
ആയി.
പെട്ടെന്ന് ഭാര്യ എൻ്റെ സൈഡ് തിരിഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നോട് : ഇനി ഏട്ടൻ ആരുടെയും കൂടെ പോവേണ്ട. എൻ്റെ കൂടെ മാത്രം മതി. പക്ഷേ എൻ്റെ കൂടെ ഇദ്ദേഹവും ഉണ്ടാകും ഇനിയുള്ള എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്ന് മാത്രം . കാരണം ഞാൻ ഇദ്ദേഹത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഏട്ടനെ പോലെ തന്നെ.
നമുക്ക് മൂന്ന് പേർക്കും ഇനിയുള്ള കാലം ഒരുമിച്ച് പോകാം. ഏട്ടൻ സമ്മതം ആണോ?
അവൾ ഒരു അപേക്ഷ രൂപയേനെ ആണ് ഇത് പറഞ്ഞ് വെച്ചത്.
ഇപ്പൊൾ തന്നെ പാല് പല തവണ പോയത് കൊണ്ട് എൻ്റെ വിധേയത്വം എല്ലാം കുറഞ്ഞു. എനിക്ക് അവളുടെ ആ തീരുമാനം അത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. ഫാൻ്റസി മാത്രം ആയിരുന്നേൽ ഒക്കെ. പക്ഷേ ഇത് ജീവിതം ആണ്. വീട്ടിൽ രണ്ടു പിള്ളേർ ഉള്ളത് ആണ്. ഇവൾക്ക് എന്തിൻ്റെ കഴപ്പ് ആണ്?
അവളോട് ഞാൻ പല തവണ എനിക്ക് അവളുടെ ഈ ബന്ധം തുടരുന്നതിൽ വലിയ താല്പര്യം ഇല്ല എന്ന് അറിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ് .അവരുടെ സ്നേഹം കാണുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് അസൂയ തോന്നും. കാരണം എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഞങ്ങളുടേത് വെറും അറേഞ്ച് മാര്യേജ് ആയിരുന്നല്ലോ.
ഇവിടേക്ക് വരുന്ന വഴിയിൽ രണ്ടും കല്പിച്ചു ആണ് ഞാൻ അവളോട് അത്രയും പറഞ്ഞത്. എൻ്റെ എതിർപ്പ് അവൾക്ക് നന്നായി മനസിലായി കാണും. എൻ്റെ സമ്മതത്തോടെ ഇത് എങ്ങനെ തുടരും എന്നതിന് അവൾക്ക്/ അവന് തോന്നിയ ബുദ്ധി ആയിരിക്കും ഇത്. ഞാൻ മനസിൽ ഓർത്തു.
അവൾക്ക് അയാളെ ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. മനസ്സ് കൊണ്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ട് പോയി കാണും. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പൊൾ കുറ്റബോധം ഉണ്ടായി തുടങ്ങി കാണും. എന്തായാലും ഞാനും കൂടെ കൂട്ട് നിന്നിട്ട് അല്ലെ അവളും ഞാനും ഓപ്പൺ റിലേഷനിൽ ആണെന്ന് അവൾക്ക് അവനോട് പറയാൻ തോന്നിയതും അവരുടെ ബന്ധം ഇപ്പൊൾ ഇങ്ങനെ വന്ന് നിൽക്കുന്നതും.
അവരെ അവരുടെ വഴിക്ക് തന്നെ വിടുന്നതാണ് നല്ലത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
ഞാൻ : അങ്ങനെ എങ്കിൽ എനിക്ക് ഒന്ന് ആലോചിക്കണം. മറ്റൊരാളെ മനസിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ഭാര്യയെ എനിക്ക് അംഗീകരിക്കാൻപറ്റുമോ എന്ന് ഉറപ്പ് ഇല്ല. പണ്ട് ഫാൻ്റസിക് വേണ്ടി ചെയ്തത് പോലെ അല്ലല്ലോ. നിങൾ തമ്മിൽ ഇഷ്ടത്തിൽ ആയി എന്ന് ഇരിക്കെ, ഇനി എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ തുടരാൻ താല്പര്യം ഇല്ല...
ഇത്രേം പറഞ്ഞ് ഞാൻ പതുക്കെ അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, താഴെ ഉള്ള റൂമിൽ
💬 Comments
View all comments