Chapter Title : ഡബിൾ പ്രൊമോഷൻ [Appus]

ഞാൻ പറഞ്ഞു..

"എന്നാണ്…??" അൽപനേരം തലകുമ്പിട്ടിരുന്ന് അവൾ ചോദിച്ചു

"നാളെ…. നാളെ ലീവ് ആക്കി ഓഫീസ് ടൈമിൽ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വന്നാ മതി… വൈകിട്ട് ഓഫീസ് ടൈം കഴിയുമ്പോ തിരിച്ച് പോവാം…!!"

"മ്മ്…!!" അവൾ ഒന്ന് മൂളുകമാത്രം ചെയ്തു… എന്നിട്ട് എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് നടന്നു… പക്ഷെ ഡോറിന് അടുത്തെത്തിയപ്പോഴേക്കും പെട്ടന്ന് നിന്ന് അവൾ തിരിച്ച് നടന്നു…

"ഇത് ഞാനെന്റെ ഗതികേട് കൊണ്ട് ചെയ്യുന്നതാണ്… ഈ അവസരം ഒരിക്കൽക്കൂടി ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം.. പിന്നെ സർ ആയതുകൊണ്ടും…. പക്ഷെ എന്റെ ജീവിതം വെച്ച് കളിക്കരുത്….!!"

"നിനക്കെന്നെ വിശ്വസിക്കാം…!!"

അവൾ അതുകേട്ട് ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി…

എനിക്ക് അവിടെനിന്നു തുള്ളിച്ചാടാൻ തോന്നിപ്പോയി… കൈവിട്ടുപോയെന്ന് കരുതിയ സൗഭാഗ്യം തേടിവന്നിരിക്കുന്നു … അതും ശാലിനിയെപ്പോലൊരു സുന്ദരി… എനിക്കിനി എന്ത് വേണം… ഞാൻ ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ചു…

വളരെയധികം സന്തോഷത്തോടെയാണ് ആ ദിവസം ഞാൻ ഓഫീസിൽ ഇരുന്നത് … ഇതിനിടക്ക് ശാലിനിയെ പലതവണ കണ്ടെങ്കിലും അവൾ എന്നോട് സാധാരണ പോലെയാണ് പെരുമാറിയത്… ഞാനും അതേപോലെ തന്നെ…

പക്ഷെ സീതാരാമൻ എന്റെയടുത്ത് നിന്ന് പരമാവധി ഒഴിഞ്ഞുമാറി നടന്നു… വൈഷ്ണവി സമ്മതിച്ചില്ലെന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി… ആ അതുപോട്ടെ ശാലിനിയെ കിട്ടിയല്ലോ എന്നോർത്ത് ഞാൻ സമാധാനിച്ചു…

അങ്ങനെ വൈകുന്നേരം കുറച്ച് വൈകി ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങി… കാറിൽ കയറി കാർ സ്റ്റാർട്ടാക്കാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ സീതാരാമൻ എന്റെയടുത്ത് വന്നു… ഞാൻ ഗ്ലാസ്‌ താഴ്ത്തി…

"എന്താ രാമാ പോയില്ലേ… താൻ നേരത്തെ ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടിരുന്നല്ലോ…!!"

"ഞാൻ സാറിനെ ഒന്ന് കാണാൻ നിന്നതാ…!!"

"എന്താ കാര്യം പറഞ്ഞോ..!!"

"ഞാൻ വണ്ടി കൊണ്ടുവന്നില്ല… എന്നെ ഒന്ന് വീട്ടിൽ വിടാമോ…??"

"അത്രേയുള്ളോ വാ കേറ്…!!"

സാധാരണ അങ്ങനെ നിൽക്കാത്ത ഒരാളായതുകൊണ്ട് എനിക്കൊരു സംശയം തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല…

"സാർ പറഞ്ഞ കാര്യം ഞാൻ ആലോചിച്ചു…!! വൈഷ്ണവിയോടും സംസാരിച്ചു…!!"

പോവുന്ന വഴിയിൽ അയാൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടെങ്കിലും ഞാൻ പ്രതികരിച്ചില്ല…

"എനിക്ക് ഈ പ്രൊമോഷൻ അത്യാവശ്യമാണ് സർ… അതിന് ഒരു രാത്രിയാണ് സാറിന് വേണ്ടതെങ്കിൽ ഈ രാത്രി സാറിന്റേതാണ്…!!" എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെയാണ് അയാളത് പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചത്….

ഞാൻ വണ്ടി ചവിട്ടി നിർത്തി…. മനസ്സിൽ രണ്ടാമത്തെ ലഡ്ഡുവും പൊട്ടിയ സന്തോഷം പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അയാളെ നോക്കിയിരുന്നു…

"വൈഷ്ണവിക്ക് സമ്മതമാണോ…??"

"എതിർപ്പില്ല…!!"

ഞാൻ കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാൻ പോയില്ല… മനസ്സിൽ തികട്ടിവന്ന സന്തോഷം അടക്കിവെച്ച് നേരെ അയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടിവിട്ടു… കുറച്ചുകൂടി നേരത്തെ ഇറങ്ങേണ്ടതായിരുന്നു… ഞാനോർത്തു..

ഒരു പത്ത് മിനിറ്റിൽ