Chapter Title : ഡൈസിയുടെ മാത്യു [¹¹KV]

വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയും, മുഷിഞ്ഞ  സുന്ദരമായ മുടിയോടു കൂടിചാര  കണ്ണുകളും ചെറിയ മൂക്കും കൂടി സുന്ദരിയായിരുന്നു.

അവൾ യാത്ര ചെയ്തു  വളരെ ക്ഷീണിതയായി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

അവൾ ഒരു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ  അവൾ പറഞ്ഞു" ഞാൻ ചാരുവിന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണ്  അവളെ കാണുവാൻ വേണ്ടി വന്നതാണ് എത്ര മുട്ട ഇട്ടും അവൾ ഡോർ തുറക്കുന്നില്ല "

ഞാൻ പറഞ്ഞു" ഞാൻചരുവിന്റ കൂട്ടുകാരനാണ്, രണ്ട ഡോർ അപ്പുറത്താണ് എന്റെ അപ്പാർട്ട്മെന്റ്, രണ്ടുദിവസം മുമ്പ് അവളുടെ അമ്മയ്ക്ക് ഹാർട്ട് അറ്റാക്ക് വന്നു അത് കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് അവൾ നാട്ടിലേക്ക് പോയി നിങ്ങളെ വിളിക്കാൻ മറന്നു പോയതായിരിക്കും അവൾ".

"ഓ" അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

സെയിൽസ് ആണ് എന്റെ ജോലി അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരാളുടെ മുഖം വായിക്കുവാൻ എനിക്ക് പറ്റും.

ഞാൻ ആ കുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ആദ്യം നിരാശ കണ്ടു പിന്നെ അത്  പരിഭ്രാന്തിയായി  മാറുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു, അവളിപ്പോൾ കരയും എന്നായി.

അവളെ സമാധാന പെടുത്താൻ ആയി ഞാൻ എന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു "എന്റെ  പേര് മാത്യു എന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വരൂ ".

പക്ഷേ ഞാൻ പറഞ്ഞതൊന്നും അവൾ കേട്ടില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി, അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ കരയും എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

ഞാൻ അവളുടെ കൈയുംബാഗും പിടിച്ച് എന്റെ അപ്പാർട്ട്മെന്റ് ലേക്ക്  നീങ്ങി, അവൾ എതിർത്തില്ല.

അവളെ സോഫയിൽ പിടിച്ചിരുത്തി കുടിക്കുവാൻ തണുത്ത വെള്ളം കൊടുത്തു.

എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു " ഇത് എന്റെ ബിസിനസ് അല്ല പക്ഷേ നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ നല്ലൊരു സുഹൃത്തിനെ ആവശ്യമുണ്ട് എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ".

അവൾ മേശപ്പുറത്തു നോക്കി തലയാട്ടി ആദ്യത്തെ കണ്ണുനീർ അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒഴുകി.

"ഹേയ് എന്റെ പേര്മാത്യു തന്റെ പേര് എന്താണ്".

"ഡെയ്സി" അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

"ഡെയ്സി  താൻ  കരയാതിരിക്കു കാര്യങ്ങൾ എന്തായാലും നമുക്ക് സോൾവ് ചെയ്യാം"

.

അവൾ തല ഉയർത്തി എന്നെ നോക്കി. കണ്ണുനീർ അവളുടെ കണ്ണുങ്ങളെ ഉയർത്തി കാട്ടിയിരുന്നു.

"കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസമായി ഞാൻ അഞ്ചു ബസ്സുകൾ