Chapter Title : ദത്തന്‍റെ സ്വന്തം ലിസ്സ [ദേവദത്തന്‍]

ആരും എന്നോട് മിണ്ടരുത് എന്ന് ഹെഡ് മാസ്റ്റർ നെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിച്ചു. ആരും എന്നോട് മിണ്ടാതെ ആയി .

എല്ലാം കൊണ്ടു എനിക്കു നന്നേ അവരുടെ ക്ലാസ്സ്‌ ബോർ ആയി. അവരുടെ വിഷയത്തിൽ മാത്രം ഞാൻ മനഃപൂർവം തോറ്റുകൊണ്ടിരുന്നു. അവരു വരുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ ഉറങ്ങും അല്ലെങ്കിൽ എന്തേലും ചെയ്യും. ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്യും. അങ്ങനൊക്കെ ആയപ്പോൾ അവർ എനിക്കെതിരെ കംപ്ലയിന്റ് ചെയ്തു എന്നെ പൊക്കി. അവസാനം ക്ലാസ്സിൽ കേറാം നന്നായി ഇരിക്കാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കേറി.

അതോടു കൂടി ഞാൻ അവരുടെ നോട്ടപ്പുള്ളി ആയി. എല്ലാ ചോദ്യത്തിനും ഞാൻ ഉത്തരം പറയണം. അങ്ങനെ ഒക്കെ മുന്നോട്ടു പോയി. എന്നേക്കാൾ മുൻപ് തന്നെ അവിടെയുള്ളതായിരുന്നു അവര്. എന്നാലും ഞാൻ ക്ലാസ്സ്‌ ടെസ്റ്റിൽ തൊട്ടില്ല എങ്കിലും തൊട്ടതുപോലെ തന്നെയാരുന്നു. എന്തോ എനിക്ക് അവിടം ശരിക്കും ബോറടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ സ്കൂളിൽ കലോത്സവം വന്നു. അന്നു ഞാനും വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് ബോറടിക്കേണ്ട എന്നു കരുതി സ്കൂളിൽ എത്തി. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ലിസടീച്ചർ അവിടെ നിൽപ്പുണ്ട്. സത്യംപറയാലോ കണ്ടാൽ കണ്ണുതള്ളിപ്പോവും. അത്രയ്ക്ക് സൂപ്പർ ആണ് കാണാൻ. വാത്സായനന്റെ കാമസൂത്രയിൽ പറയുന്നത് പോലെതന്നെ എല്ലാ ആകാരവടിവും ഒത്തൊരുമിച്ചുള്ള ഒരെണ്ണം. അതികം പൊക്കമില്ല എന്റെ തോളുവരെയെ ഉള്ളൂ. വിരിഞ്ഞു പുറകിലേക്ക് തള്ളിയ ഷേപ്പ് ഒത്ത നിതംബം,ഒതുങ്ങിയ വയർ,തടിച്ചു മലർന്ന ചോരചുണ്ടുകൾ,

മാൻപേഡയുടെ പോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ,തൊട്ടാൽ ചോരപൊടിയുന്ന ശരീരം, ഒട്ടും ഉടയാത്ത അല്പം ഉയർന്ന വലിയമുലകൾ,നിതംബം മറച്ചു താഴേക്കു കിടക്കുന്ന കാർക്കൂന്തൽ, എന്തുകൊണ്ടും അതെല്ലാം അവർക്കു നന്നായിചേരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ സ്കൂളിലെ എല്ലാർക്കും പ്രത്യേകിച്ച് എന്റെ സാറുംമാർക്കു പോലും അവരെ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഒന്നു പൂശിയാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ആർക്കും അവരു വളഞ്ഞതെഇല്ല.

എന്നാലും എനിക്കവരോട് അങ്ങനെ ഒരു തോന്നലെ ഇല്ലായിരുന്നു. പിള്ളേരുടെഎല്ലാം സ്വപ്നറാണിതന്നെയായിരുന്നു അവര്. അങ്ങനെ ഞാൻ അവിടെ ഒരു മൂലയിൽ എല്ലാം കണ്ടോണ്ട് ഇരിക്കയാരുന്നു. അപ്പോൾ ടീച്ചർ എന്നെ കണ്ടു,അവരങ്ങോട്ട്‌ വന്നു. എന്നോട് ചോദിച്ചു എന്താ ദത്താ ഇവിടിരിക്കണേ പരുപാടി ഒന്നും കാണണില്ലേ.

ഞാൻ പറഞ്ഞുകാണണം ഒറ്റയ്ക്കായതു കൊണ്ടു ബോറാണ് അതാ ഇവിടിരിക്കണതു. ടീച്ചർ അല്ലേ അവരോട് ഒക്കെ