Chapter Title : ഡേവിഡ് ഡേവിഡ് മിസ്റ്റർ ഡേവിഡ് 4 [ഡേവിഡ് ജോൺ]

തലോടി. ഞാൻ ഒന്നു പതറിയെങ്കിലും സമനില വീണ്ടെടുത്തു ചേച്ചിയെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നിർത്തി.

രാധ - ഈ ചെറുക്കൻ ഒരു പണിയും എടുക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ.

ഡേവിഡ് - എനിക്കൊരു ചായ മാത്രം മതി ചേച്ചി. എനിക്കു വേണ്ടി ചേച്ചി എന്തിനാ ഇത്ര കഷ്ടപ്പെടുന്നെ. ചായ തന്നെ ധാരാളം.

ചേച്ചി എന്റെ കൈയിലൊക്കെ ഒന്നു പിടിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട്.

രാധ - നല്ല മസിലോക്കെയുണ്ടല്ലോ. എന്നെ ശഠേ ന്നു പൊക്കിയെടുത്തല്ലോ. അത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട സ്ഥിതിക്ക് അവല് കഴിച്ചിട്ടു പോയാ മതി.

ഡേവി - ചേച്ചിയെ ഒന്നു പോക്കാൻ അവല് വേണമെന്നില്ല. അല്ലാതെയും പൊക്കാം.

രാധ - (എന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ) അതെനിക്ക് മനസിലായി. നിനക്കു പൊക്കാൻ പറ്റുമെന്ന്. എന്നിട്ടു ഇത് താഴുന്നില്ലല്ലോ. എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെയാണോ.

ഡേവി - ഒന്നു പോ ചേച്ചി കളിയാക്കാതെ. എപ്പോഴും ഒന്നുമില്ല. ഇന്നിപ്പോ ചേച്ചിയെ ഇങ്ങനെ കണ്ടത് കൊണ്ടാണ്.

രാധ - എങ്ങനെ കണ്ടത് കൊണ്ട്

ഡേവി - (ആ മാദക മേനിയെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടുഴിഞ്ഞു കൊണ്ട്) ദേ ഇങ്ങനെ.

രാധ - നിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാൻ തേങ്ങ ചിരവാൻ ഇരുന്നാൽ ശെരിയാവില്ല. നിനക്കു ചിരവാൻ അറിയാമോ.

ഡേവി - ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി തേങ്ങ ചിരവുന്നതൊക്കെ വളരെ ഈസി.

ഇതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ നേരെ ചിരവയെടുത്ത് നേരെ വച്ച് അതിലേക്ക് ഇരുന്നു കൊണ്ട് ആ മുറിച്ച തേങ്ങയിലെ ചകിരിയൊക്കെ കളഞ്ഞു. ഞാനീ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു കൊണ്ട് ചേച്ചിയും അവിടെ നിന്നു. ചേച്ചി ഒരു ചാഞ മരമാണെന്നു എനിക്കു മനസിലായി. ഞാൻ