Chapter Title : ദയാവധം [ആനീ]

ഫേക്ക് രേഖകൾ ഉണ്ടാക്കി…പിന്നെ എന്റെയൊരു സുഹൃത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ വിധക്തമായി അ രേഖകൾ സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇൻഷുറൻസ് തുക ഞാൻ അവളുടെ പേരിൽ പാസാക്കിയെടുത്തു…

“ഏട്ടാ ഇൻഷുറൻസ് ഓഫിസിൽ നിന്നും എപ്പോളാ വരുക അറിയുമോ”

ദയ കൈകൾ പൊക്കി ചെറുതായി ശരീരം വിറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

“എപ്പോളാണെന്നു പറയാൻ പറ്റില്ല ദയ..? വരാനും വരാതെ ഇരിക്കാനും ചാൻസുണ്ട് എങ്കിലും നമ്മളൊന്ന് കരുതി ഇരിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്”

“ഓരോ കുരിശ്യൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നോളും ഞാൻ പണ്ടേ പറയുന്നതാ വലിയ പൈസ ഒന്നും ആർക്കും കടം കൊടുക്കല്ലെന്നു ചെയ്തത് ചെയ്തു ഇനി മേലാൽ ആവർത്തിക്കല്ല് ”

“ഇല്ലടി ഇനി പറ്റില്ല”

“മ്മ്”

ദയ ഒന്ന് മുളികൊണ്ട് അവളുടെ വ്യായാമം തുടർന്നു അനന്തുവിന് അവളെ ചതിച്ചതിൽ വിഷമം തോന്നി എങ്കിലും അതൊന്നും അവളോട്‌ ഒരിക്കലും പറയാൻ പറ്റില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു…

ഇതേ സമയം വീടിന്റെ പുറത്തെത്തിയ ഇൻഷുറൻസ് ഓഫസറായ ബാലചന്ദ്രൻ ഇവരുടെ സംസാരം ഒളിഞ്ഞു നിന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ടായൊരുന്നു…….

വേണേൽ തനിക്കിത് ഇപ്പോൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാം, അഭിനന്ദനങ്ങളും പ്രേശംസയും വാനോളം കിട്ടും എന്നാൽ അതിനപ്പുറം തനിക്ക് ഒന്നും കിട്ടുകയില്ല, എന്നാൽ ഇവിടെ പലതും തനിക് നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയും അയാൾ ഒളികണ്ണ് കൊണ്ട് ദയയെ ഒന്ന് നോക്കി. ഹോ ഏന്തൊരു ചരക്ക്,അവളെ കുറെ കാലമായി തനിക്ക് അറിയാം താൻ പോകുന്ന ജിമ്മിൽ തന്നെയാണ് അവളും വരാറ് അന്ന് തൊട്ടേ കൊതിച്ചതാണ് അവളെ എന്നാൽ ഒന്ന് മിണ്ടാൻ പോലും ഒരിക്കലും അവസരം കിട്ടിയില്ലാ എന്നതാണ് സത്യം ഇപ്പോൾ എല്ലാത്തിനും ഒരു വഴി ദൈവം തനിക്ക് തന്നിരിക്കുന്നു അതെ അത് തന്നെ ബാലചന്ദ്രൻ മനസ്സിൽ ഒരു കാര്യം ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു…

ടിം….. ടോം….. കാളിംഗ് ബെൽ ശബ്ദിച്ചതും.. അനന്തുവും ദയയും ഒരേ പോലെ ഞെട്ടി.. അനന്തു പെട്ടന്ന് ദയയെ കട്ടിലിൽ പോയി കിടക്കുവാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.. അവൾ വേഗം തന്നെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടി..

“ഇവിടെ ആരുമില്ലേ”

പുറത്ത് നിന്ന ബാലചന്ദ്രൻ ഒന്നും കൂടെ കാളിംഗ് ബെൽ അമർത്തി.. അപ്പോളേക്കും അനന്തു വാതിൽ തുറന്നിരുന്നു…

“അനന്തു റിതുപ്രഭു ആണോ”

“അതെ സാർ”

“ഇൻഷുറൻസ് ഓഫിസിൽ നിന്നാണ് കേട്ടോ ഭാര്യ കിടക്കുന്ന മുറിയെതാണ്”

“അകത്താണ് സാർ”

അവന്റെ കണ്ണിൽ ഭയം തളംകെട്ടിയിരിന്നു…

“ഓക്കേ”

“സാർ കുടിക്കാൻ എന്തേലും”

“വേണ്ട”

ബാലചന്ദ്രനെയും കുട്ടി അനന്തു ദയകിടക്കുന്ന ബെഡ്‌റൂമ്മിൽ എത്തി…

“സാർ ഇതാണെന്റെ ഭാര്യ”

“ഓക്കേ”

ബാലചന്ദ്രൻ