Chapter Title : ഡിയർ ഫോളോവേഴ്സ് [കബനി]
അതും സത്യമാണ്…
കെട്ടുപിണഞ്ഞ ചിന്തകൾക്കൊടുവിൽ ഉത്തരമൊന്നും കിട്ടാതെ രമ്യ , കുറേ നേരം വെറുതെ കിടന്നു…
ഒടുവിൽ ബാത് റൂമിൽ പോകണമെന്ന് തോന്നിയതും അവൾ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു…
അച്ചു പുറത്തുണ്ടാവും എന്നറിയാവുന്നതിനാൽ അവൾക്ക് മടിയുണ്ടായിരുന്നു…
പക്ഷേ, മൂത്രശങ്ക മുന്നിട്ടു നിന്നു…
ഒടുവിൽ വാതിലിന്റെ ലോക്ക് പതിയെ തുറന്നവൾ ഹാളിലേക്കിറങ്ങി…
കസേരയിൽ അച്ചു ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
അവന് മുഖം കൊടുക്കാതെ അവൾ പതിയെ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി…
കറന്റ് വന്നോ……?
അതെപ്പോൾ… ?
അവൾ ചായ്പ്പു കടന്ന് ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി…
നൈറ്റി ഉയർത്തി പാന്റീസ് ഊരിയതും അവൾക്ക് അച്ചുവിനെ ഓർമ്മ വന്നു…
അവൾ പാന്റീസ് ഊരി ഹാംഗറിലിട്ടു…
ഇത് കൊടുക്കാത്തതിന്റെ പേരിലാണല്ലോ അവനതിക്രമം കാണിച്ചത്…
ഇനിയതുണ്ടാവണ്ട…….
മൂത്രമൊഴിച്ച ശേഷം അവൾ പുറത്തിറങ്ങി…
ചായ്പ്പിൽ അച്ചു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
അവൾ അവിടേക്കു വന്നതും അച്ചു ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി…
ഇരുവരും തമ്മിൽ മുഖം നോക്കിയിരുന്നില്ല…
മനസ്സ് കലുഷമാണെങ്കിലും അവനോട് പിണങ്ങുവാനോ മൗനം പാലിച്ചിരിക്കുവാനോ അവളുടെ ഉള്ളം ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല…
പോരാത്തതിന് അത്താഴം, അത് എന്തു തന്നെയായാലും കഴിക്കാത്ത ഒരു ദിവസവും ആ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല…
ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന മാവെടുത്ത് അവൾ ഫ്രിഡ്ജിൽ വെച്ചു…
അഞ്ചാറു ചപ്പാത്തിയുണ്ട്…
അതു മതി…
പകുതി വേവായ കറി, രമ്യ ഒന്നുകൂടി തീയിൽ വെച്ചു..
ടേബിളിലിരുന്ന ഫോൺ എടുത്ത് മുറിയിൽ വെച്ച ശേഷം ജഗ്ഗും വെള്ളവും എടുത്തു വെച്ചു…
അച്ചു എന്നിട്ടും ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയിരുന്നില്ല…
അവൾക്ക് ഒരേ സമയം, അരിശവും ആകാംക്ഷയും വന്നു…
അവൻ ചെയ്ത തെറ്റ് ക്ഷമിക്കാൻ മനസ്സ് പാകപ്പെടുത്തി വന്നതായിരുന്നു…
പക്ഷേ……. ?
ക്ഷമിച്ചതാണോ, അതോ അറിയാതെ തന്നെ
💬 Comments
View all comments