Chapter Title : ദീപാവലയം [വസീം]

ഉണർത്തിയത്. “എന്താ മോനെ?” “എനിക്ക് വരാറായത് പോലെ.” “അതിനെന്താ?” “അകത്ത് കളയണോ?” “പിന്നല്ലാതെ. അതല്ലേ സുഖം.” “വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടായാലോ?” “എന്തിനാ പേടിക്കുന്നേ.” ഞാൻ അവനെ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ച് എന്നിൽ നിന്നകലാൻ കഴിയാത്ത മട്ടിൽ. അതോടൊപ്പം തന്നെ എൻറെ പേശികൾ കൊണ്ടവന്റെ ലിംഗം ശക്തിയായി ഞെരിക്കുകയും ചെയ്തു. അഭിക്ക് പിന്നെ പിടിച്ചു നിൽക്കാനായില്ല. കുടുകുടാന്ന് എന്റെയുള്ളിലേക്ക് അവൻ പ്രവഹിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ ചെറിയ സമയം കൊണ്ടെങ്ങിനെ അവൻ വീണ്ടും ഇത്രയും വീര്യം സംഭരിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. അവസാനത്തെ തുള്ളിയും വരുന്നവരെ ഞാൻ അവനെ എന്റെ മേൽ പിടിച്ച് കിടത്തി. പ്രേമപൂർവ്വം ചുംബിച്ചു.

“ഇത്രയും ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ സുഖിച്ചിട്ടില്ല കണ്ണാ.” “എനിക്കെന്തോ ഒരു പേടി.” “എന്തിനാ, എനിക്ക് ഗർഭമുണ്ടാകുമെന്നോ?” “മമ്മിക്ക് അതിനുള്ള പ്രായമൊക്കെയേ ഇപ്പൊഴുമുള്ളു ” ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. “ആയാൽ ഞാനങ്ങ് പ്രസവിക്കും. പോരേ.” അവൻ സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ ചുംബിച്ചു.

“ഇനി നീയാ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആകെയുള്ള പുരുഷൻ. ” “ഭാര്യയോ കാമുകിയോ വെപ്പാട്ടിയോ ആര് വേണമെങ്കിലും ആവാം ഞാൻ നിന്റെ.” അവൻ ഒരിക്കൽക്കൂടി എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “എന്റെ എല്ലാമാണ് മോളെ മമ്മീ നീ.” അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ പ്രണയം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ഒരു ഇണ ചേരലോടെ വേർപിരിയാൻ വയ്യാത്ത വിധം ഞങ്ങൾ ഇണകളായിത്തീർന്നു എന്നു വേണം പറയാൻ. ഇന്നും എന്നും.

ശുഭം