Chapter Title : ദീപാവലയം [വസീം]

ഉണർത്തിയത്. ആർത്തിയോടെയാണോ ഞാനവനെ നോക്കിയതെന്നൊരു നിമിഷം ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയി. എൻറെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നോ? “നീ ഇത്ര വലുതായെന്ന് ഞാനിപ്പോഴാ അറിഞ്ഞത്” എൻറെ മറുപടി കേട്ട് അവൻ ഒന്ന് പകച്ചെന്നു തോന്നി. “നീ റെഡി ആയിക്കോ ഞാൻ ആഹാരം എടുത്തു വെക്കാം.” അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. സുമയുടെ വാക്കുകൾ അപ്പോഴും എൻറെ കാതിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എൻറെ മനസ്സ് കടിഞ്ഞാൻ പൊട്ടിയ കുതിരയായി പായാനും തുടങ്ങി. സുമ പറയുന്നതിലും തെറ്റു പറയാനില്ല. ഏതു പെണ്ണും കൊതിക്കുന്ന ശരീര ഭംഗിയാണ് അഭിക്ക്.

തികച്ചും യാന്ത്രികമായെന്നോണം ഞാൻ ആഹാരം വിളമ്പി. ഒന്നുമുരിയാടാതെ ഞങ്ങൾ അത്താഴം കഴിച്ചു. എൻറെ മനസ്സേതോ സ്വപ്നലോകത്തായിരുന്നു. അന്നാദ്യമായി അഭിയുടെ സാമീപ്യം മറ്റേതോ തരത്തിൽ എനിക്കനുഭവപ്പെടുകയായിരുന്നു. രാത്രി ഗുഡ്നൈറ്റ് പറഞ്ഞു മുറിയിലേക്ക് പോയപ്പോഴും എൻറെ മനസ്സ് അവനോടൊപ്പമായിരുന്നു.

ഒരു ചുവരിന്റെ ദൂരത്തിനപ്പുറം ഞാൻ സ്വപ്നം കാണുന്ന സ്വർഗീയ സുഖം. എനിക്ക് സഹിക്കാനാവുന്നില്ലായിരുന്നു. സുമ പറഞ്ഞ ന്യായം എന്നെ പൂർണമായും വിവശയാക്കി. ഇതുവരെ ഒരു പുരുഷനെയും മോഹിക്കാത്ത ഞാനെന്തേ ഇപ്പോൾ ഇവനെയോർത്ത് എരിപിരികൊള്ളുന്നു. വികാരമെന്നെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നതാണോ അതോ വിലക്കപ്പെട്ട കനിയുടെ മാധുര്യമാണോ എനിക്കറിയില്ല. മദഭരിതമായ സങ്കൽപ്പങ്ങളിൽ എൻറെ മനസ്സ് വ്യാപരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അഭിയുമൊത്തുള്ള രതിക്രീഡയുടെ ഓർമകളിൽ കിടന്നുകൊണ്ടു ഞാനറിയാതെ തന്നെ വിരലുകൾ എൻറെ അരക്കെട്ടിൽ വികാരമിളക്കാൻ തുടങ്ങി. എൻറെ പൂർച്ചാലിൽ ഒരു തേനുറവ പൊട്ടിയൊലിക്കാനും തുടങ്ങി. മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാൻ ഞാനശക്തയായിരുന്നു. എത്ര നേരം ഞാൻ വിരലിട്ടെന്നെനിക്കുതന്നെ അറിയില്ല. അവൻറെ സിൽക്ക് ഷോർട്ട്സിനുള്ളിലെ മുഴുപ്പ് മനസ്സിലോർത്തപ്പോൾ എൻറെ വിരലുകൾക്കു വേഗതകൂടി. എൻറെ തേനുറവക്ക് ഒഴുക്കു കൂടിയതോ ഉറക്കത്തിലേക്കു ഞാൻ വഴുതിവീണതോ അറിഞ്ഞതുപോലുമില്ല.

രാവിലെയുണർന്നപ്പോൾ എൻറെ

വസ്ത്രം സ്ഥാനം മാറിയായിരുന്നു കിടന്നിരുന്നത്. വിരലുകളിലും തുടകൾക്കിടയിലും വല്ലാത്ത പശപശപ്പും അനുഭവപ്പെട്ടു. എനിക്ക് നാണമാണ് തോന്നിയത്. അന്ന് രാവിലെ മറ്റൊരവസരമുണ്ടായി എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിക്കാൻ. ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ എക്സർസൈസ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു അഭിഷേക്. ഇറുക്കമുള്ള ഒരു സിൽക്ക് ഷോർട്ട്സ് മാത്രം ധരിച്ച് അവൻ കസർത്ത് ചെയ്യുന്നത് നോക്കി ഞാൻ കുറേനേരം നിന്നുപോയി. എൻറെ പെണ്മനസ്സ് അവൻറെ അംഗപുഷ്ടിയും മസിലുകളുടെ കരുത്തും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. കസർത്ത്