Chapter Title : ദീപയും മകനും തമ്മിൽ [നിമിഷ]

ആവേശത്തോടെ അവന്റെ കീഴോട്ടുള്ള അടികൾക്കൊപ്പം ഞാൻ അരക്കെട്ടുയർത്തിക്കൊടുത്തു.

ജീവിതത്തിൽ ഇന്നോളം അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളതിൽവച്ച് ഏറ്റവും നല്ല രതികേളിയായിരുന്നു അത്. താളത്തിൽ കയറുകയും ഇറങ്ങുകയും ചെയ്ത അഭിയുടെ കുണ്ണ എന്റെയുള്ളിലാകെ സുഖത്തിന്റെ അലകളുണർത്തി. നിമിഷം തോറും ഏറിവന്ന എന്റെ രതിസ്രവങ്ങൾ അവന്റെ ചലനങ്ങൾ

അനായാസമാക്കി. ചളിമണ്ണിൽ ചവിട്ടി കാലെടുക്കുന്ന പോലെയുള്ള ഒരു ശബ്ദം എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്നുയർന്നിരുന്നു. വികാരങ്ങളുടെ കടിഞ്ഞാൻ കൈവിട്ടുപോയ ഒരു അമ്മയുടെയും മകന്റെയും സംഗമ സംഗീതം!

അന്നുവരെ അറിയാത്ത അനുഭൂതികളുടെ തലങ്ങളിലേക്ക് അവൻ എന്നെ കൊണ്ടുപോയി. ഒരു പുരുഷനും സ്ത്രീക്കും കൂടി തീർക്കാനാവുന്ന ആ അവിസ്മരണീയ ലോകത്തിൽ ഞങ്ങൾ വിഹരിക്കുകയായിരുന്നു. ശരീരം കൊണ്ട് മാത്രമല്ല ആത്മാവ് കൊണ്ടും ഞങ്ങൾ സംഭോഗത്തിന്റെ വിവരിക്കാനാവാത്ത ലഹരിയിൽ സ്വയം മറന്നു. എത്ര ക്ലൈമാക്സ് കഴിഞ്ഞുവെന്ന് എനിക്കോർമ്മയില്ല. ഓരോന്നും അടുത്തതിനുവേണ്ടി എന്നെ തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ആവേശം എന്നിലെ പെണ്ണിന് പൂർണത നൽകുകയായിരുന്നു.

“മമ്മീ” അഭിയുടെ ശബ്ദമാണെന്നെ ആലസ്യത്തിൽനിന്നും ഉണർത്തിയത്. “എന്താ മോനെ?” “എനിക്ക് വരാറായത് പോലെ.” “അതിനെന്താ?” “അകത്ത് കളയണോ?” “പിന്നല്ലാതെ. അതല്ലേ സുഖം.” “വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടായാലോ?” “എന്തിനാ പേടിക്കുന്നേ.” ഞാൻ അവനെ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ച് എന്നിൽ നിന്നകലാൻ കഴിയാത്ത മട്ടിൽ. അതോടൊപ്പം തന്നെ എൻറെ പേശികൾ കൊണ്ടവന്റെ ലിംഗം ശക്തിയായി ഞെരിക്കുകയും ചെയ്തു. അഭിക്ക് പിന്നെ പിടിച്ചു നിൽക്കാനായില്ല. കുടുകുടാന്ന് എന്റെയുള്ളിലേക്ക് അവൻ പ്രവഹിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ ചെറിയ സമയം കൊണ്ടെങ്ങിനെ അവൻ വീണ്ടും ഇത്രയും വീര്യം സംഭരിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. അവസാനത്തെ തുള്ളിയും വരുന്നവരെ ഞാൻ അവനെ എന്റെ മേൽ പിടിച്ച് കിടത്തി. പ്രേമപൂർവ്വം ചുംബിച്ചു.

“ഇത്രയും ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ സുഖിച്ചിട്ടില്ല കണ്ണാ.” “എനിക്കെന്തോ ഒരു പേടി.” “എന്തിനാ, എനിക്ക് ഗർഭമുണ്ടാകുമെന്നോ?” “മമ്മിക്ക് അതിനുള്ള പ്രായമൊക്കെയേ ഇപ്പൊഴുമുള്ളു ” ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. “ആയാൽ ഞാനങ്ങ് പ്രസവിക്കും. പോരേ.” അവൻ സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ ചുംബിച്ചു.

“ഇനി നീയാ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആകെയുള്ള പുരുഷൻ. ” “ഭാര്യയോ കാമുകിയോ വെപ്പാട്ടിയോ ആര് വേണമെങ്കിലും ആവാം ഞാൻ നിന്റെ.” അവൻ ഒരിക്കൽക്കൂടി എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “എന്റെ എല്ലാമാണ് മോളെ മമ്മീ നീ.” അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ പ്രണയം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ഒരു ഇണ ചേരലോടെ വേർപിരിയാൻ വയ്യാത്ത വിധം ഞങ്ങൾ ഇണകളായിത്തീർന്നു എന്നു വേണം പറയാൻ. ഇന്നും എന്നും.

ശുഭം