Chapter Title : ദീപികയുടെ രാത്രികള് പകലുകളും 1 [Smitha]
അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പം ഞാന് എന്നാ ചെയ്യണ്ടേ? എനിക്കൊരു പിടീം കിട്ടീല്ല...അന്നേരം പ്രയമുള്ളയാള് ഇച്ചിരെ വെള്ളം കുടിക്കാന് കൊടുക്കാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു...അന്നേരം ഞാന് ചായ ഇടണോ എന്ന് ചോദിച്ചു... വീട്ടില് ആരേലും ഒക്കെ വരുമ്പോള് നമ്മള് അങ്ങനെ ചോദിച്ച് ശീലമായില്ലേ?”
“അന്നേരം?”
“അന്നേരമെന്നാ! ചോദിക്കാന് കാത്തിരുന്നിട്ടെന്ന പോലെ വേണം എന്ന് രണ്ടാളും ഒരെ സ്വരത്തില് റിപ്ലൈ...!”
“എന്നിട്ട്? എന്നിട്ട് നീ ചായ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തു..പിന്നെ?”
“ഒഹ്! ഇത് എന്നെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കുവേലല്ലോ! എന്നാ തിടുക്കം!”
ദീപിക അത് പറഞ്ഞ് എന്റെ കവിളില് പതിയെ അടിച്ചു.
“ഞാന് അടുക്കളയിലേക്കു പോയി ചായ ഉണ്ടാക്കാന് തുടങ്ങി...”
അവള് തുടര്ന്നു.
“കൊറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്ടേ, പ്രയമുള്ളയാള് അടുക്കളയിലേക്ക് വരുന്നു! ഏറ്റവും വഷളന് ആണയാള്! അത്രേം ആര്ത്തി പിടിച്ച് ആരും എന്നെ നോക്കീട്ടില്ല...അതും മൊലേലൊക്കെ കണ്ണു പറിക്കാതെ നോക്കും...എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നോണ്ട് എന്നെ ഒരെ നോട്ടം! എനിക്കാകെ എന്തോ പോലെയായി...അയാക്ക് പകരം ആ പയ്യന് വന്നുകൂടായിരുന്നോ എന്നൊക്കെ ഞാന് ഓര്ത്തു...ഇതിയാള്..ഒരു വൃത്തീം മെനേം ഇല്ലാതെ..മേത്തൊക്കെ ഒരെ നോട്ടം...അസ്വസ്ഥത അങ്ങനെ കൂടി വന്നപ്പം ഞാന് അയാളോട് ചോദിച്ചു, എന്നതാ പേര്? അയാള് പറഞ്ഞു അയാടെ പേര് സുധാകരന് എന്നാണെന്ന്...ആ ചെറുപ്പക്കാരന് അയാടെ മരുമകനാണ് എന്നും പറഞ്ഞു. അവന്റ” പേര് രാജു എന്നാണെന്നും...”
“എന്നിട്ട്?”
“എടയ്ക്ക് കേറാതെ കാര്ത്തീ...”
അവള് വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
“എന്നാ പേര്? അയാളെന്നോട് ചോദിച്ചു. ഞാന് പറഞ്ഞു ദീപിക! ദീപികയ്ക്ക് എന്നാ പ്രായമുണ്ട്? അയാള് പിന്നെയും ചോദിച്ചു. എന്റെ പേര് കൂട്ടിയാണ് എന്നെ വിളിച്ചത്..സാധാരണ ആളുകള് വിളിക്കുന്ന പോലെ ദീപിക മാഡം എന്നോ ഒന്നുമില്ല. ജസ്റ്റ് ദീപിക!”
എന്റെ കണ്ണുകള് വിടര്ന്നു.
“മുപ്പത്തിരണ്ട്! ഞാന് പറഞ്ഞു,”
ദീപിക തുടര്ന്നു.
“ആഹാ! മുപ്പത്തി രണ്ട് വയസ്സായോ?”
അയാള് ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“എന്നിട്ടും കൊച്ച് ഒന്നെയുള്ളോ?”
ആ ചോദ്യം എനിക്കത്ര ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ല. എങ്കിലും ഞാനത് പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.
“ആ, ഒന്നേയുള്ളൂ..ഞാന് പറഞ്ഞു. അതെന്തായാലും മോശമായിപ്പോയി. അയാള് പറഞ്ഞു. അതെന്താ മോശമായിപ്പോയി എന്ന് പറഞ്ഞത്? ഞാന് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
“എന്റെ ഭാര്യക്ക് മുപ്പത്തി രണ്ടായപ്പോഴേക്കും അവള്ക്ക് കൊച്ചുങ്ങള് നാലായി...അവള്ക്ക് നിങ്ങടെ നാലിലൊന്ന് പോലും
💬 Comments
View all comments