Chapter Title : ദീപികയുടെ രാത്രികള് പകലുകളും 5 [Smitha]
സാധാരണ കാഴ്ച്ചയല്ലല്ലോ. എന്നും സംസാരിക്കുകയും വിശേഷങ്ങള് പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അയല്ക്കാരെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും വഴിയില് കണ്ടപ്പോള് അവരെ കൈ വീശിക്കാണിക്കാതിരിക്കാന് ഞാന് ശരിക്കും പാടുപെട്ടു.
ഹൈവേയില് എത്തിയപ്പോള് രാജു ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷയ്ക്ക് കൈ കാണിച്ചു. ആദ്യമതില് സുധാകരന് കയറി. പിന്നെ ഞാന്. ലാസ്റ്റ് രാജു. ഞാനവര്ക്കിടയില് ഞെങ്ങിഞ്ഞെരിഞ്ഞ് ഇരുന്നു.
“ഓള്ഡ് മോസ്ക്കിലേക്ക് വിട്,”
സുധാകരന് ഡ്രൈവറോട് പറഞ്ഞു.
“എങ്ങെയുണ്ടായിരുന്നു യാത്ര?”
വളരെ നേരത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം ഞാന് ദീപികയോട് ചോദിച്ചു. ഇത്ര നേരവും വെറുതെ ഒരു കേള്വിക്കാരന് മാത്രമാകാന് എനിക്കെങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു എന്നോര്ത്ത് ഞാനട്ഭുതപ്പെട്ടു.
“സാധാരണ പെണ്ണുങ്ങള് ഇടുന്ന ഉടുപ്പിനു പുറത്ത് കൂടി ഇടുന്നതല്ലേ ഈ പര്ദ്ദ?”
ദീപിക ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു.
“എനിക്കത് അറിയാരുന്നു.അത് ലൂസായത് നന്നായി..അല്ലേല് എന്നാ നടക്കാന് പോകുന്നതെന്നുള്ളതിന്റെ എക്സൈറ്റ്മെന്റില് എന്റെ മൊല കണ്ണു രണ്ടും കല്ലിച്ച് പൊങ്ങി ഇരിക്കുവാരുന്നു...വണ്ടിക്ക് നല്ല കുലുക്കോം... ടൈറ്റ് എങ്ങാനുമാരുന്നേല് എന്റെ രണ്ട് മൊല കണ്ണും പൊറത്ത് കണ്ടേനെ! വണ്ടിയുടെ കുലുക്കം എന്റെ മൊലകളെ ശരിക്കും ഇളക്കി...”
അത് കേട്ട് എന്റെ സാധനം ഒന്നുകൂടി വിജ്രുംഭിച്ചു.
“കാര്ത്തി, അപ്പോഴാണ് ഞാന് കാണുന്നത്, കണ്ണാടിയില്ക്കൂടി ഡ്രൈവര് എന്റെ മൊല നോക്കി ഇരിക്കുവാ...”
ദീപിക തുടര്ന്നു.
“മൊലേല് നോക്കിക്കൊണ്ടാ അയാള് റിക്ഷാ ഓടിക്കുന്നെ! അപ്പൊ ഞാനയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി. മൊല കെടന്ന് ഇളകുന്നത് അയാക്ക് കാണത്തില്ല എന്നാ ഞാന് കരുതിയെ. പര്ദ്ദ ലൂസാണല്ലോ! ഞാന് പേടിപ്പിച്ച് നോക്കിയപ്പം അയാള് നോട്ടം മാറ്റി...”
“ഇത് നിങ്ങടെ ബന്ധു ഒന്നുമല്ലല്ലോ അല്ലെ?’
ഡ്രൈവര് ചോദിച്ചു.
“അതെന്നാ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ?”
സുധാകരന് ചേട്ടന് അയാളോട് ചോദിച്ചു.
“കക്ഷീടെ കണ്ണിന്റെ ചുറ്റും വെളീല് കാണാം...”
ഡ്രൈവര് വിശദീകരിച്ചു.
“നല്ല വെള്ളയാ...നിങ്ങള് രണ്ട് പേരും ... പറയുന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും വിചാരിക്കരുത്, നിങ്ങള് രണ്ട് പേരും എന്നെപോലെ കറുത്തിട്ടല്ലേ?”
അത് പറഞ്ഞ് ഡ്രൈവര് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“നിന്റെ നോട്ടോം കണ്ടുപിടുത്തോം കൊള്ളാല്ലോ!”
സുധാകരന് പറഞ്ഞു.
“ഇവള് നല്ല വെളുത്തിട്ടാ! നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ!”
അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് അയാള് രാജുവിനെ നോക്കി.
“രാജൂ...”
അയാള് രാജുവിനെ വിളിച്ചു.
“കണ്ണുകണ്ടിട്ട് മാത്രം ഇയാളങ്ങനെ വിശ്വസിക്കണ്ട...നീ
💬 Comments
View all comments