Chapter Title : ദീപികയുടെ രാത്രികള്‍ പകലുകളും 5 [Smitha]

തൊടീക്കുന്നെ? അത് മാത്രവല്ല...നീ ഭയങ്കര മൊതലാളിച്ചി, കൊച്ചമ്മ, ഭയങ്കര പഠിപ്പും വെവരോം ഉള്ള പെണ്ണ്...ഞങ്ങളോ, പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ ഒന്നും പോയിട്ടില്ല..പണിക്കാര്! കുളീം നനേം ഒന്നും കൃത്യ ടൈമില്‍ ഇല്ല..വെയര്‍പ്പും ബീഡീം ഒക്കെ എപ്പഴും മണക്കും... അ ഞങ്ങളാ നിന്നെ വളിപ്പായി ഒക്കെ നോക്കുന്നെ... തൊടുന്നെ... പിടിക്കുന്നെ...അതും കയ്യേലോ വെരലേലോ ഒന്നുവല്ല, മൊലയ്ക്കും കുണ്ടിക്കും ഒക്കെ...നീ അത് ഒക്കെ ഭയങ്കരമായി ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നുമുണ്ട്...അതെന്നാ അങ്ങനെ? എനിക്കങ്ങോട്ട് മനസിലാകുന്നില്ല...”

“ഭയങ്കര മോശമാ, അല്ലെ?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“എടീ മോശമാണ് എന്നല്ല മൈരേ...”

സുധാകരന്‍ ചേട്ടന്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“നെനക്ക് ഞാന്‍ ചോദിക്കുന്നത് മനസിലാകുന്നില്ല...ഞാന്‍ ഒന്നും കൂടി പറയാം..അതായത്...വെറും പണിക്കാരാ ഞങ്ങള്...ഞാന്‍..ആ ഞാന്‍ നിന്നെ എങ്ങനെയാ വിളിക്കുന്നെ? പേര്! എന്‍റെ നിലയുള്ള ഒരാള്‍ക്ക് നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണിനെ പേര് വിളിക്കാന്‍ പറ്റുമോ? നീ എന്നോ എടീ എന്നോ വിളിക്കാന്‍ പറ്റുമോ? അത് മാത്രമോ? നിന്നെ ഞാന്‍ എത്ര പ്രാവശ്യമാ മൈര് എന്ന് വിളിച്ചത്! അതൊക്കെ കേക്കുമ്പം ദേഷ്യപ്പെടുന്നതിനു പകരം...പകരം...എടീ അപ്പോള്‍ നെനക്ക് എന്തൊക്കെയോ ഒരു സുഖം കിട്ടുന്നില്ലേ? ഇല്ലേ?’

എന്‍റെ കാര്‍ത്തി, എനിക്കറിയില്ല, എന്തൊരു മനുഷ്യനാണ് അയാള്‍! വെറും കൂലിപ്പണിക്കാരനല്ല ഏതോ യൂനിവേഴ്സിറ്റിയില്‍ സൈക്കോളജി പഠിപ്പിക്കുന്ന പ്രോഫസ്സര്‍ ആയാണ് അയാളെ എനിക്ക് അപ്പോള്‍ തോന്നിയത്.

“നീ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല...”

സുധാകരന്‍ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.

“അതിനര്‍ത്ഥം നെനക്ക് ഭയങ്കര സുഖം കിട്ടുന്നുണ്ട്‌ വെറും നീയെന്നോ എടീ എന്നോ അല്ലേല്‍ തെറിയൊക്കെ വിളിക്കുമ്പോള്‍...ഞാന്‍ ചോദിക്കട്ടെ മൈരേ...നീ എന്തിനാ അതൊക്കെ ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നെ?”

“എനിക്കറിയില്ല...”

അവസാനം ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാ...”

“എന്തുകൊണ്ടാ നീയത് ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നത് എന്ന് നീയെപ്പോഴേലും ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”

“അതൊന്നും ഇല്ല..പക്ഷെ അങ്ങനെ ചേട്ടന്‍ എന്നെ വിളിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു സുഖം കിട്ടുന്നുണ്ട് എന്നറിയാം...”

“ശരി..”

അപ്പോള്‍ സുധാകരന്‍ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഞാന്‍ വേറെ ഒരു രീതീല്‍ ചോദിക്കാം...”

അയാള്‍ എന്നെ ഉറ്റു നോക്കി.

“കൊറച്ച് ദിവസം കഴിയുമ്പം, കുര്യാക്കോസ് ചേട്ടന്‍ കുവൈറ്റീന്ന് വരും...പണിയൊക്കെ നോക്കി കൊറച്ചു ദെവസം ഇവടെ താമസിച്ചിട്ട് പുള്ളി തിരിച്ചു പോകും...”

“അതിന്?”

ഞാന്‍ സുധാകരന്‍ ചേട്ടനോട്‌ ചോദിച്ചു.

“ഞാന്‍ അയാളെ ഇവിടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരട്ടെ?