Chapter Title : ദീപികയുടെ രാത്രികള് പകലുകളും 5 [Smitha]
നിന്റെ കെട്ട്യോന് ഓടിക്കുന്ന ഫാന്സി കാറുകള് ഒന്നുമില്ല...അവിടുത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ആര്ഭാടം ചിലപ്പോള് കറന്റ്റ് ആയിരിക്കും...”
“എഹ്? അതെന്തിനാ? എനിക്കങ്ങനത്തെ ചേരിപ്രദേശങ്ങള് ഒക്കെ അറിയാം...അങ്ങോട്ടൊക്കെ വന്നാ എന്നെ ആരേലും തിരിച്ചറിഞ്ഞാ!”
“ആരും കാണാത്ത രീതീല് ആണ് നിന്നെ ഞാന് ഇവിടുന്ന് പൊക്കുന്നത്!”
അത് പറഞ്ഞ് അയാള് കയ്യിലിരുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് ബാഗ് എന്റെ നേരെ നീട്ടി.
“തുറക്ക്,”
അയാള് പറഞ്ഞു.
“ഞാനത് തുറന്നപ്പോള് അതിനുള്ളില് കറുത്ത തുണിപോലെ ഒന്ന് ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു.
“എന്നതാ ഇത്? ബെഡ്ഷീറ്റോ?”
അത് ബാഗിനുള്ളില് നിന്നുമെടുത്ത് ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ദീപികെ അത്..അതാണ് പര്ദ്ദ...”
അയാള് ആകാംക്ഷയോടെ പറഞ്ഞു. എന്റെ പ്രതികരണമെന്തായിരിക്കുമെന്നറിയാനെന്നോണം കണ്ണുകളില് തന്നെയാണ് അയാളുടെ നോട്ടം.
“പര്ദ്ദ?”
“ആ, പര്ദ്ദ...”
അയാള് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“പര്ദ്ദയെന്തിനാ?”
“നിന്നെ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാന്...”
“വാട്ട് ദ ഫക്ക്...!!”
എനിക്ക് ശരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു അപ്പോള്.
“പോടീ ഒന്ന്...”
അയാളത് കണ്ട് കൂടുതല് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“നിന്നെ ഒന്നും ഇടീപ്പിക്കാതെ, ബ്രായും ഷഡ്ഢിയും പോലും ഊരി കളഞ്ഞിട്ട് ഈ പര്ദ്ദ മാത്രം എടീപ്പിച്ച് ഇവിടുന്ന് നിന്നെ ഇപ്പോള് കൊണ്ടുപോകുവാ ഞാന്...”
“എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലാക്കുന്നില്ല ചേട്ടാ, നിങ്ങള് എന്നതായീ പറയുന്നേന്ന്!”
ഞാന് എന്റെ നിസ്സഹായത വെളിപ്പെടുത്തി.
“ശരി പറയാം...”
അയാള് ചിരിച്ചു.
“ഈ സിറ്റീലേ ഏറ്റവും പഴയ പള്ളിയില്ലേ, മുസ്ലീം പള്ളി? അങ്ങോട്ടേക്ക് നിന്നെ ഞാന് ഇപ്പൊ കൊണ്ടുപോകുവാ... ഈ സിറ്റീലേ ഏറ്റവും ദാരിദ്ര്യം പിടിച്ച സ്ഥലമാ അത്...അങ്ങോട്ട് പോകുമ്പം നീ ഇടേണ്ടത് ഈ ഒരു ഡ്രസ്സ് മാത്രം...പര്ദ്ദ...മനസ്സിലായോ?”
ഈശ്വരാ! പര്ദ്ദയ്ക്കുള്ളില് കമ്പ്ലീറ്റ് ന്യൂഡ് ആയിട്ട്!
“പര്ദ്ദ മാത്രമിട്ട് ഞാന് നിങ്ങടെ കൂടെ വരണം...എന്നിട്ട്? അവിടെ ചെന്നിട്ടു നമ്മളെന്നാ ചെയ്യേണ്ടേ?”
“അതൊക്കെ നീയെനിക്ക് വിട്ടുതന്നാല് മതി...”
എന്നിട്ടും എനിക്ക് ഒന്നും ബോധ്യമായില്ല.
“എന്റെ ദീപികെ ഞാന് നിന്നെ ആര്ക്കേലും വില്ക്കാനോ കൊള്ളണോ ഒന്നുമല്ല കൊണ്ടുപോകുന്നെ!”
എന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടിട്ട് അയാള് പറഞ്ഞു.
“ഞാന് അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യത്തില്ല എന്ന് നെനക്ക് കൃത്യമായി അറിയാം...അതുകൊണ്ട് അത് കള! ഒന്നുമാത്രം ഞാന് പറയാം...”
അത് പറഞ്ഞിട്ട് അയാള് വീണ്ടും എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റു നോക്കി.
“ഈ ദിവസം
💬 Comments
View all comments