Chapter Title : ദീപികയുടെ രാത്രികള്‍ പകലുകളും 8 [Smitha] [Climax]

ഞങ്ങൾ അയാളെ നോക്കി കിതയ്ക്കുന്നത് പോലെ...
പിന്നെ അയാൾ ഉള്ളിലേക്കു പോയി.

ഞങ്ങൾ മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി ചിരിച്ചു.
അന്ന് പകൽക്കാലം ഞങ്ങൾ മൂന്ന് തവണയാണ് കളിച്ചത്.

എത്ര കളിച്ചിട്ടും ദാഹം മാറിയില്ല...

ഒരാഴ്ചയെങ്കിലും കഴിഞ്ഞുകാണും, ഞാനും ദീപികയും സപ്പര്‍ കഴിക്കുകയാണ്.

അപ്പോഴാണ്‌ എന്‍റെ ഫോണടിച്ചത്.

ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ അത് കുര്യാക്കോസാണ്.

“ആ ചേട്ടാ,”

ഞാന്‍ ഫോണെടുത്തു സംസാരിച്ചു.

“കാര്‍ത്തി,”

അയാളെന്നെ വിളിച്ചു.

“എന്നാ ചേട്ടാ?”

അയാളുടെ സ്വരത്തില്‍ ആകാംക്ഷയോ, ടെന്‍ഷനോ ഒക്കെ നിറഞ്ഞത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇനി അയാള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും അസുഖമാണോ?

ഞാന്‍ സംശയിച്ചു.

“ചേട്ടാ എന്നാന്ന് വെച്ചാ തുറന്ന് പറ,”

ഞാന്‍ അയാളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

“അതേ, കാര്‍ത്തി, നാളെ എനിക്ക് കൊറച്ച് വിരുന്നുകാരുണ്ട്...”

അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്തേലും സ്പെഷ്യല്‍ ആയിട്ടുണ്ടാക്കണ്ടേ എന്നോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ കൊറച്ച് കുക്കിംഗ് പരീക്ഷണങ്ങള്‍ ഒക്കെ നടത്തുവാരുന്നു...”

ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“ഏകദേശം കഴിയാറായി...”

അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു.

“ചിക്കന്‍ കൊണ്ടുള്ള ഒരു ഐറ്റം ഉണ്ടാക്കീട്ട് അതങ്ങ് ഉദ്ദേശിച്ച പോലെ നേരെ ആകുന്നില്ല...”

അയാള്‍ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

“അതേ, കാര്‍ത്തി...”

അയാളുടെ സ്വരത്തില്‍ അല്‍പ്പം ജാള്യത നിറഞ്ഞത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“ദീപിക ഫ്രീയാണോ ഇപ്പോള്‍?”

“ആ, അതെ...”

“ബുദ്ധിമ്മുട്ട് ആകുവേലേല്‍ ഒന്ന് വരാന്‍ പറയാവോ? നിര്‍ബന്ധിക്കണ്ട..ജസ്റ്റ് ഒന്ന് പറയാവോ?”

എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി.

“എന്നാ?”

ദീപിക തിരക്കി.

ഞാന്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു.

“ചിക്കനൊക്കെ ക്രിസ്ത്യാനികളും മുസ്ലിങ്ങളും ഒണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ അല്ലെ ശരിയാവുകയുള്ളൂ, കാര്‍ത്തി?”

അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“നീ ചുമ്മാ ജോക്കടിക്കാതെ,”

ഞാന്‍ ചിരിച്ചു.

“ഫുഡ്ഢിനങ്ങനെ മതോം ജാതീം ഒന്നുമില്ല...നീ ഉണ്ടാക്കുന്നതല്ലേ? മേത്തമ്മാര് ഉണ്ടാക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ടേസ്റ്റ് ആണല്ലോ അതിന്!”

“ആണോ? നേര്?”

അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി. പുഞ്ചിരിയും അഭിമാനവും അവളുടെ മുഖത്ത് ഓളം വെട്ടി.

“പിന്നല്ലേ?”

ഞാനവളുടെ കവിളില്‍ തൊട്ടു.

“ഞാനത് എത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്!”

“എന്നിട്ട് അയാളോട് എന്നാ