Chapter Title : ദീപ്തി [Ajitha]

10.30 ആയ സമയം അവളുടെ കാർ നിയന്ത്രണം തെറ്റി റോടിൽ നിന്നും താഴേയുള്ള കാട്ടിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. രാത്രി ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ ആ സമയം ആരും അവിടെ ആരും ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളുടെ ബോധം മറയുന്ന സമയം അവൾ ഒരു മുഖം കണ്ടു. എവിടെ വച്ചൊക്കെയോ കണ്ട മുഖം, പതിയെ ബോധം മുഴുവനും പോയി.

അവൾക്ക് ബോധം വന്നപ്പോൾ അവൾ ഹോപിറ്റലിൽ ആണ്. അവൾ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കി തൊട്ടടുത്തു ഒരു 60-65 തോന്നിക്കുന്ന മുടിയൊക്കെ നരച്ചു ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നു. അതെ! ബോധം മറയും മുൻപ് അയാളുടെ മുഖമാണ് ദീപ്തി കണ്ടത്. അവളുടെ നെറ്റിയിലും കൈയിലും ചെറിയ മുറിവുകളെ ഒള്ളൂ, അവൾ എഴുന്നേൽക്കാനായി തുടങ്ങിയപ്പോൾ

“ വേണ്ട മോളെ, കിടന്നോളു “

“ അങ്കിൾ ആണല്ലെ എന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചത് “

“ ആണ് മോളെ, മോൾടെ വീട്ടുകാരെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്ക് “

അവൾ അല്പം മൗനം പാലിച്ചു,

“ എന്തുപറ്റി “

“ ഐയ് ഒന്നുല്ല, വീട്ടുകാരുമായി അത്രക്ക് രസത്തിലൊന്നും അല്ലാ “

“ അതിനെന്താ ഈ അവസ്ഥയിൽ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അവർ വരില്ലേ “

“ വരും, എന്നാലും അത്‌ വേണ്ട “

“ അല്ലേലും അവരെ അറിയിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നും ഇല്ല, സാരമായ പരുക്കെ ഒള്ളൂ “

“ ഉം, “

“ മോൾക്ക് വേറെ വേദനയോ കാര്യങ്ങളൊ ഉണ്ടോ “

“ ഐയ് ഇല്ല “

“ ഉം “

“ അങ്കിളിന്റെ പേരെന്താ “

“ കേശവൻ, മോൾടെ “

“ ദീപ്തി