Chapter Title : ദീപ്തി പരിണയം [അജിത് കൃഷ്ണ]

മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൾക്കു എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ കരയുവാൻ തുടങ്ങി.

സോഫിയ :എന്തിനാണ് മോളെ കരയുന്നത്, ഇതൊക്കെ ഈ ഇൻഡസ്ട്രിയൽ സാധാരണ വിഷയം ആണ്. ഞാൻ ഇത് ആരോടും പറയും എന്ന് മോള് ഭയപ്പെടേണ്ട കാര്യം ഇല്ല. എഴുന്നേൽക്ക് എന്നിട്ട് ടാബ്ലറ്റ് കഴിക്കു.

ദീപ്തി :എനിക്ക് അറിയില്ല മേഡം എനിക്ക് ഏത് നിമിഷത്തിൽ അങ്ങനെ തോന്നി എന്ന്.

സോഫിയ :അതിന് എന്താ വികാരങ്ങൾ കെട്ടി പൊതിഞ്ഞു വെക്കാൻ ഉള്ളത് അല്ല അത് വേണ്ട പോലെ ആസ്വദിക്കുക. ഞാൻ മോളെ ഈ കാര്യത്തിൽ കുറ്റ പെടുത്തുക ഇല്ല.

ദീപ്തി :ഇല്ല മേഡം ആ നിമിഷത്തിൽ ഞാൻ എന്തോ വലിയ തെറ്റ് ചെയ്തു പോയി എന്നൊരു തോന്നൽ.

സോഫിയ :ഇല്ല മോളെ അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല ആവശ്യം ഇല്ലാത്ത ഒന്നും ആലോചിച്ചു വിഷമിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ല.

സോഫിയ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് എഴുന്നേൽക്കാൻ സഹായിച്ചു. ദീപ്തി എഴുന്നേൽക്കാൻ പ്രയാസം കാണിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ സോഫിയയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിൽ ആയി. നല്ല ഒന്നാന്തരം കളി തന്നെ ആണ് ദീപ്തിയ്ക്ക് അവറാച്ചൻ സമ്മാനിച്ചത് എന്ന്. അവൾ കവച്ചു കവച് ആണ് ടോയ്‌ലെറ്റിലേക്ക് പോയത്. തിരികെ വന്നപ്പോൾ വേദന പോകുവാൻ ഒരു വാസ്‌ലിൻ അവൾക്കു കൊടുത്തു പിന്നെ അവറാച്ചന്റെ വിത്ത് ഉള്ളിൽ മുളയ്ക്കാത്ത വിധം ഗുളികയും. ദീപ്തി അത് കഴിച്ചു.

സോഫിയ :പേടിക്കണ്ട മോള് റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക്, എഴുന്നേറ്റു കഴിഞ്ഞു ഞാൻ വീട്ടിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാം.

അവളെ ബെഡ്‌റൂമിൽ വിശ്രമിക്കാൻ വിട്ട് ഡോർ മെല്ലെ ചാരി കൊണ്ട് സോഫിയ അവറാച്ചന്റെ അടുത്തേക്ക്