Chapter Title : ഡെലിവറി ബോയുടെ കൊറോണ വസന്തകാലം [Drona]
ആയോണ്ട് കാണാനും നല്ല രസം.
കറക്റ്റ് വടിവോത്ത ശരീരം, കണ്ടാൽ കമ്പി ആവും. ഞാൻ അവരെ മനസ്സിൽ ഓർത്തു കിടന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞേ ആണോ എന്ന് പോലും അറിയില്ല. ഞാൻ ഫോൺ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തു വെച്ച്. ഇനി അഥവാ ഓർഡർ വന്നാൽ കേറി മുട്ടാം എന്ന് പ്ലാൻ ചെയ്തു.
രാവിലെ എഴുനേറ്റു ക്ലാസ്സ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും ഡെലിവറി ഓടാൻ ഇറങ്ങി. സമയം ഒരു 8 ആയപ്പോൾ ഭാഗ്യം പോലെ അവരുടെ ഓർഡർ വന്നു ഞാൻ ഉടനെ തന്നെ ഓർഡർ അക്സെപ്റ് ചെയ്തു,ഫുഡും ആയി റൂട്ടിലേക്ക് പോയി. ചുമ്മാ ഒന്ന് ഫോണിൽ വിളിച്ചു.
ഞാൻ : ഹെലോ, ഫുഡ് ഓർഡർ ചെയ്തയിർന്നോ
അപ്പുറത്ത് : അതേയ്.
ഞാൻ : മിസ്സ്.ജീന മാഡം ആണോ. ഇന്നലെ വന്ന വീടാണോ
ജീന : അതേയ്.അറിയാമോ
ഞാൻ : മാഡം ഞാൻ ഇന്നലെ വന്നെയാ
ഇന്ന് വീട്ടിൽ ഉണ്ടോ
ജീന : അഹ്. അയ്യോ ഇന്നലെ ഒരു താങ്ക്സ് പറയാൻ പറ്റീല. ഒത്തിരി വെയിറ്റ് ചെയ്തല്ലേ
ഞാൻ : അതേയ്. കുഴപ്പമില്ല, ഇന്ന് അവിടെ ഉണ്ടോ അല്ലേൽ ഇച്ചിരി പതിയെ വരാനാ
ജീന : ബ്രോ,ഞങൾ വീട്ടിൽ ഉണ്ട്. വന്നോ
ഞാൻ : ഓക്കേ മാഡം.
സൗണ്ട് കേട്ടിട്ട് കൊള്ളാം. നല്ല സ്വീറ്റ് വോയിസ്.എന്തായാളാം കമ്പനി ആവണം.
ഞാൻ വീടിനു മുമ്പിൽ ചെന്ന് ഹോൺ അടിച്ചു. മുകളിലെ നിലയിൽ നിന്നും കയ്യി കാണിച്ചു അങ്ങോട്ടേക്ക് കേറി വരാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു.ഞാൻ മനസ്സിൽ ഒരു കള്ള ചിരി ആയി മുകളിലേക്ക് പോയി
💬 Comments
View all comments