Chapter Title : ഡെലിവറി ബോയുടെ കൊറോണ വസന്തകാലം [Drona]

: യെദു നി ആ ബാഗ് ഊരി വെക്ക്. ഞങൾ ഇപ്പോൾ വരാം

(എന്ന് പറഞ്ഞു അകത്തോട്ടു പോയി )

ഞാൻ എന്റെ ബാഗ് ഊരി ടേബിളിൽ വെച്ച ശേഷം അവിടെ ഒരു സോഫയിൽ ഇരിന്നു.

വീട് കണ്ടിട്ട് കൊള്ളാം ഒരു ഹാൾ, ബെഡ്‌റൂം, കിച്ചൻ, പിന്നെ ഒരു സ്റ്റോർ റൂം പോലെ ഒരെണ്ണവും.

ഇതേ സമയം അകത്തു കിച്ചണിൽ.

ധന്യ : എടി എന്തുവാടി ഇത്, ഹൌസ് ഓണർ അറിഞ്ഞാൽ പ്രശനം ആവില്ലേ

ജീന : എടി ഇപ്പൊ എന്തോ ചെയ്യാനാ. നമ്മക് വേണ്ടി അല്ലെ അവൻ ഇത്രേം റിസ്ക് എടുത്തു ഈ സമയത്തു വന്നേ. അപ്പൊ പിന്നെ എങ്ങനാ അവനെ ഇറക്കി വിടുന്നെ

പോലീസ് പിടിച്ചാൽ അവന്റെ ജോലിയും പോകും നമ്മക് നാണക്കേടുമ.

ധന്യ : അതിനു ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം

ജീന : ഇന്ന് ഇവിടെ നിക്കട്ടെ, നാളെ എന്തേലും വഴി ഉണ്ടോന്നു നോക്കി അവനെ പറഞ്ഞു വിടാം

ധന്യ : എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു, ഒന്നാമത്തെ ആ താഴത്തെ ആന്റി കലിപ്പാ.

ജീന : ആരും അറിയില്ല അവൻ പാവമാ. നി വാ ആദ്യം രണ്ടെണ്ണം കഴിക്കാം അപ്പോൾ ഇച്ചിരി ധൈര്യം ആവും.

ധന്യ : അയാൾ മതി. ഞാൻ എല്ലാം സെറ്റ് ആക്കി എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഞാൻ വീടൊക്കെ നോക്കി ഇരുന്നപ്പോൾ രണ്ടു പേരും കേറി വന്നു ഹാളിലേക്ക്.

ഞാൻ എഴുനേറ്റു. ശേഷം,

ഞാൻ : ചേച്ചി, കുഴപ്പം ആകുമോ

ധന്യ : നി പേടിക്കണ്ട, ഞങൾ നോക്കിക്കൊള്ളാം

ജീന : അത്രെ ഉള്ളു. നി സാധനം എടുക്ക്

ഞാൻ : നോക്കിയാൽ മതി.

(എന്നും പറഞ്ഞു, രണ്ടു കുപ്പി ബിയർ എടുത്തു വെളിൽ വെച്ച്)

ജീന : കൂൾ ആണോ ഇത്

ഞാൻ : കുറഞ്ഞു കാണും ഒന്നൂടെ ഒന്ന് തണുപ്പിച്ചേക്ക്. നല്ല ഫീൽ കിട്ടും അപ്പോൾ

ജീന : എടി, എടുത്തു വെക്ക് എങ്കിൽ, ഇതേലും നടക്കട്ട്

ധന്യ : രാത്രി മഴ പെയ്യും, പുറത്തു നല്ല ഇടിയും മിന്നലും.