Chapter Title : ദേവരാഗം 8 [ദേവന്]
തളര്ന്നു കിടന്ന അവളെ ഞാന് എടുത്തുകൊണ്ട് മുറിക്കു പുറത്തേയ്ക്ക് നടന്നു... ഇപ്പോള് ഞാനിവളെ കൊന്നാല്പോലും സന്തോഷത്തോടെ ആദി നിന്നുതരും എന്നെനിക്കറിയാം... അത്രയ്ക്ക് അവള് തളര്ന്നു പോയിരിക്കുന്നു..
എന്നെ സ്വന്തമാക്കാന് അവളുടെ മരത്തലയില് ഉദിച്ച അവസാനത്തെ ഐഡിയയും പൊളിഞ്ഞതിന്റെ വിഷമം മാത്രമല്ല... കാത്തിരുന്ന് കൈക്കുമ്പിളിലെത്തിയ സൗഭാഗ്യങ്ങളും സ്വപ്നസാക്ഷാല്ക്കാരവുമാണ് അവള്ക്ക് നഷ്ടമായിരിക്കുന്നത്... അതിന്റെ നിസ്സഹായതയില് മനസ്സ് തളര്ന്ന് വാടിയ ആമ്പല്പ്പൂവായി അവളെന്റെ കൈകളില് കിടന്നു.. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ അവളുടെ കണ്ണുകള് വീണ്ടും ഈറനായി... ബംഗ്ലാവിന്റെ പുറകുവശത്തെ പൂളിനടുത്തെത്തിയപ്പോള് ഞാനവളെ പൂളിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിലേയ്ക്കെറിഞ്ഞു..
“...അയ്യോ... ദേവേട്ടാ ....” പറഞ്ഞു തീരുംമുന്പ് അവളുടെ നഗ്നദേഹം പൂളില് മുങ്ങി. പൂളിന്റെ ആഴമുള്ള ഭാഗത്താണ് അവള് വീണത്. നീന്തലറിയാത്ത ആദി അവിടെക്കിടന്നു കൈകാലിട്ടടിച്ചു. ഇടയ്ക്ക് മുങ്ങിയും പൊങ്ങിയും കൈകള് വെള്ളത്തിനു മുകളില് ഉയര്ത്തി മരണവെപ്രാളം കാണിക്കുന്ന ആദിയ്ക്കടുത്തെയ്ക്ക് ഞാന് ഊളിയിട്ടു. അവളെ ഇരുകൈകളിലും വെള്ളത്തിനു മുകളില് പൊക്കിയെടുത്തപ്പോള് അവള് ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചു. കുടിച്ച വെള്ളം കുറെ തുപ്പിക്കളഞ്ഞു.
“...എന്താ ദേവേട്ടാ ഇത്... എനിക്ക് നീന്തലറിയാത്തതല്ലേ... എന്നെ മുക്കിക്കൊല്ലാനാണോ...” ശ്വാസംകിട്ടാതെ ഇടയ്ക്ക് ചുമച്ച് നെഞ്ചു തടവിക്കൊണ്ട് അവള് എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. പേടിച്ചുപോയ അവളുടെ ഹൃദയം കുതിച്ചു ചാടുന്നതിന്റെ താളം എന്റെ കൈകളില് അറിഞ്ഞു.
ഞാന് ചിരിച്ചു. എന്റെ കൈകളില് മലര്ന്നു കിടക്കുന്ന അവളുടെ മലര്ച്ചുണ്ടുകള് എന്റെ വായ്ക്കകത്തായി. ഞാന് സമയമെടുത്ത് അവ ഉറുഞ്ചി വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള് അവളുടെ ഹൃദയം താളം കണ്ടെത്തി.
ഞാന് അവളുടെ ഇടുപ്പില് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് വെള്ളത്തില് ഒന്ന് മലക്കം മറിഞ്ഞു.. എന്റെ നീക്കം മുന്കൂട്ടികണ്ട അവള് എന്റെ കഴുത്തില് കൈകള്ചുറ്റി എന്നെ വിടാതെ
💬 Comments
View all comments