Chapter Title : ദേവർമഠം [കർണ്ണൻ]

തിടമ്പിനെ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ അവൻ ചൂഴ്ന്നു അളന്നു.
നിതബത്തെ മൂടാൻ തക്ക വണ്ണമുള്ള അവളുടെ പനങ്കുല പോലത്തെ മുടികൾ അലസമായി ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. മുടികൾക്കിടയിൽ കാവിന്റെ യശസ്സ് വാനോളം ഉയർത്തി നിൽക്കുന്ന പടുകൂറ്റൻ ഇലഞ്ഞി മരത്തിന്റെ ഇലകൾ അലങ്കാരത്തിനോ അനുരാഗത്തിനോ എന്ന പോലെ ചേർന്ന് കിടക്കുന്നു.

അനുവിന്റെ ആഗ്രഹമോ അതോ വാശിയോ അറിയില്ല. കാവിലെ നാഗദൈവങ്ങളെ സാക്ഷിയാക്കി ദേവന്റെ മാത്രം പെണ്ണാവൻ അവൾ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തതാണ് കാവിനു പുറത്തു മാറിയുള്ള ഈ കൽത്തറ നെറ്റിയിലെ സിന്ധുരം പടർന്നിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കരി എഴുതിയ മിഴികൾ ഈറനണിഞ്ഞു പടർന്നു പോയി. മൂക്കിന് തുമ്പിലെ മരതക കല്ലിന്റെ തിളക്കം വീണ്ടും കൂടിയോ എന്ന് പോലും ദേവന് തോന്നി. അതിന്റെ തിളക്കം അവന്റെ കൃഷ്ണമണിയെ തീ പിടിച്ചു എന്ന പോലെ തിളക്കി. അല്പം വിടർന്നു നീണ്ട മുക്കിനിരു വശവും വട്ടത്തിലുള്ള ചുവന്ന പാട് താൻ തന്നെ കടിച്ചതാണെന്നു മനസിലാക്കാൻ ദേവന് ഒട്ടും പ്രയാസം ഉണ്ടായില്ല. മൂക്കിൽ മാത്രമല്ല അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പലഭാഗങ്ങളിലും അത്തരത്തിൽ പാടുകൾ തിളങ്ങി നിന്നു.

മുക്കിനു താഴെ അവളുടെ മേൽചുണ്ടിന് മുകളിൽ നനുത്ത രോമങ്ങളിൽ പൊടിഞ്ഞ വിയർപ്പുകണങ്ങളെ നാവിൽ കൊരുത്തെടുക്കാൻ ദേവന് അതിയായ ആഗ്രഹം തോന്നി പോയി. മേൽ ചുണ്ടിനു താഴെ അവളുടെ കിന്നരി പല്ലുകൾ. ഇടയിൽ ഒന്നു മറ്റൊന്നിനു മുകളിൽ കയറി ഇരിക്കുന്നത് അവളുടെ ചിരിക്കു എന്നും വർണം കൂട്ടിയിട്ടേ ഉള്ളു. ചായക്കൂട്ടിന്റെ അകമ്പടി ലവലേശം ഇല്ലാതെ തന്നെ ഇളം ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ നനവാൽ തിളങ്ങിയ അവളുടെ അല്പം താഴേക്കു മലർന്ന ആ കീഴ്ച്ചുണ്ടുകൾ കണ്ട മാത്രയിൽ അവൻ അതിലേക്കു തന്റെ തല താഴ്ത്തി. എത്ര മുത്തിയിട്ടും ചപ്പി വലിച്ചു നുണഞ്ഞു കുടിച്ചിട്ടും മതി വരാത്ത ആ പനിനീർ ദളങ്ങളിലേക്ക് അവന്റെ ചുടു ശ്വാസം പതിഞ്ഞ മാത്രയിൽ താനും അതഗ്രഹിച്ചു എന്നറിയിച്ചുകൊണ്ട് അനു വായ തുറന്ന് നാവിനെ പുറത്തേക്കു നീട്ടി.

തന്നോടുള്ള മുഴുവൻ പ്രണയവും നിറച്ചു കൊണ്ട് അനു നീട്ടിയ നാവിനെ അവൻ തന്റെ താവിന്നാലും ചുണ്ടിന്നാലും ചപ്പി നുണഞ്ഞു അവളിലേക്കു ചേർന്ന്. ചുണ്ട് പരസ്പരം ചപ്പി കുടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരു നാവുകളും