Chapter Title : ദേവസുന്ദരി 5 [HERCULES]

അവൾക്കറിയില്ലല്ലോ താടക അവളുടെ ഉറ്റസുഹൃത്ത് അഭിരാമിയാണെന്ന്.

എന്റെ ഞെട്ടല് കണ്ട് അവളൊന്ന് ഊറിചിരിച്ചു.

"താൻ ഞെട്ടുവൊന്നും വേണ്ടടോ… ഞാൻ കാൾ എടുത്തൊന്നുവില്ല. കാൾ എടുത്ത് വയ്യാണ്ട് കിടക്കുവാണെന്ന് പറയാന്നു കരുതിയതാ… പിന്നേ അതാരാണ് എന്നറിയാത്തൊണ്ടു വേണ്ടാന്ന് വച്ചിട്ടാ.. "

അവളുടെ മറുപടി ഒരല്പം ആശ്വാസം എനിക്ക് പകർന്നു.

കാൾ എടുക്കാത്തത് എന്തായാലും നന്നായി… ഇല്ലായിരുന്നേ ഒരുപക്ഷെ രണ്ടുങ്കൂടെ കിടന്നകിടപ്പിലെന്നെ പരലോകത്തേക്കയച്ചേനെ.

ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ വെറുതെയിളിച്ചു കാണിച്ചു.

" തനിക്കിവിടെ റിലേറ്റീവ്സ് ഒന്നുമില്ലേ… ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചറിയിക്കണോ. "

കുറച്ചുനേരം എന്തോ ചിന്തിച്ചിരുന്നശേഷം അവളെന്നോട് ചോദിച്ചു.

അവൾക്ക് ചുറ്റുമൊരു ദിവ്യപ്രകാശവും ചിറകുമൊക്കെ ഉള്ളതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നണുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ.

" ബന്ധുക്കൾ ഒക്കെ നാട്ടിലാണ്. പിന്നെയിവിടെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ഉണ്ട്. പക്ഷേ അവളെ ഇപ്പൊ അറിയിക്കാണ്ടിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ഫ്ലാറ്റിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞോളാം. "

അതിന് അവളൊന്ന് മൂളി.

പിന്നേ ഫോണെടുത്ത് ആരെയോ വിളിച്ചു.

" ഡീ… നീ തിരക്കിലാണോ. "

" എങ്കിൽ പെട്ടന്ന് എന്റെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വന്നേ… "

ഞാൻ സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കിനിന്നു

" നിനക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടരാളിവിടെ വയ്യാണ്ട് കിടപ്പുണ്ട്… ആഹ് അതൊക്കെ വരുമ്പോ കണ്ടാമതി പെട്ടന്ന് വാ… "

അത് പറഞ്ഞ് അവൾ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് എന്നെനോക്കി ചിരിച്ചു.

" നിന്റെ മാഡത്തെയാ വിളിച്ചേ…!  അവസാനം അറിയിച്ചില്ലാന്ന പരാതി കേക്കണ്ടല്ലോ "

അവള് പറഞ്ഞതുകേട്ട് ഇറങ്ങി ഓടിയാലോന്ന് ഒരുനിമിഷം ചിന്തിച്ചതാണ്. പക്ഷേ ഈയവസ്ഥയിൽ അതിന് ആവാതില്ലാത്തൊണ്ട് ആ ചിന്ത അവിടെത്തന്നെ കുഴിച്ചിടേണ്ടി വന്നു.

അല്പം മുൻപ് മുന്നിലിരിക്കണത് ഒരു മാലാഖ ആണെന്നൊക്കെ എനിക്ക്