Chapter Title : ഡെയ്‌സി 6 [മഞ്ജുഷ മനോജ്]

നിർത്തി കുണ്ണ കയറ്റിയടിച്ചു. അവളെ ഭിത്തിയിൽ ചേർത്ത് നിർത്തി അവളുടെ പൂറിലേക്ക് അവന്റെ കുണ്ണ പലവട്ടം അടിച്ച് കയറ്റി. പാൽ ചീറ്റാറായപ്പോൾ അവൻ ഡൈയ്‌സിയുടെ വായിലേക്ക് ഒഴിച്ച് കൊടുക്കും.  കുറെ നേരത്തെ സംഭോഗത്തിന് ശേഷം വിഷ്ണു നന്നായി തളർന്നു, പക്ഷേ അവന്റെ കുണ്ണ താഴ്ന്നില്ലായിരുന്നു.

ഡെയ്‌സി അവനെ പതിയെ തഴുകി. വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ച് കിടന്ന അവൾ ഒരു കൈകൊണ്ട് അവന്റെ കുട്ടനെ തഴുകികൊണ്ടിരുന്നു. പൂർണ്ണ നഗ്നരായ അവർ ഒരു ശരീരമായി ആ ബെഡിൽ കിടന്നു. വിഷ്ണു അവളുടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകികൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.

വിഷ്ണു : ഡീ.. ഞാൻ നിന്നെ കെട്ടട്ടെ…?

ഡെയ്‌സി : പോടാ…

ഡെയ്‌സി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ നുള്ളികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. വിഷ്ണു അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

വിഷ്ണു : ഞാൻ തമാശ പറഞ്ഞതല്ല. എനിക്ക് നിന്നെ വേണം. എത്ര നാളാ നീ നിന്നെ വേണ്ടാത്ത ഒരാളുടെ കൂടെ ഭാര്യയായി ജീവിക്കുന്നത്. നിനക്ക് തരേണ്ട ഒന്നും അയാൾ തന്നട്ടില്ലല്ലോ. ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നില്ലേ. നിനക്ക് വേണ്ടത് എല്ലാം തരുന്നില്ലേ. പിന്നെ എന്താ നമ്മുക്ക് കല്യാണം കഴിച്ചാൽ…?

ഡെയ്‌സി ഒരു നിമിഷം എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാതെ വിഷ്ണുവിനെ തന്നെ നോക്കി.

"വിഷ്ണു പറയുന്നതും ശരിയല്ലേ എന്ന് അവൾക് തോന്നി. തന്റെ ഭർത്താവിൽ നിന്ന് കിട്ടാത്തത് എല്ലാം അവൻ തനിക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്. അവന്റെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ താൻ പലതവണ തോറ്റ് പോയിട്ടുണ്ട്. താൻ പോലും എത്ര തവണ ഇവനെ പോലെ ഒരു ഭർത്താവിനെ കിട്ടിയിരുന്നേൽ എന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ…"

ഡെയ്‌സി അവനോട് പറഞ്ഞു.

ഡെയ്‌സി : നിന്നെ പോലെ ഒരാളെ ഭർത്താവായി കിട്ടുന്നതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളു. ഞാനും അത് പലതവണ ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ നമ്മുടെ പ്രായം. ഞാൻ ബെന്നിച്ചായനെ ഉപേക്ഷിച്ചു വന്നാൽ പോലും വലിയ കുഴപ്പമില്ല. എന്നാൽ നിന്റെ പ്രായത്തിൽ ഒരാളെ കല്യാണം കഴിച്ചാൽ ആളുകൾ എന്ത് പറയും… എന്തിന് നമ്മുടെ വീട്ടുകാർ അത് സമ്മതിക്കുമോ…?

വിഷ്ണു : നാട്ടുകാരുടെ കാര്യം നീ വിട്. അവന്മാരുടെ ചിലവിൽ അല്ല നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്. പിന്നെ