Chapter Title : ഡെയ്‌സി 8 [മഞ്ജുഷ മനോജ്]

നിന്നു. ഇത് കണ്ട് നിരുപമ ചോദിച്ചു.

നിരുപമ : അല്ല നീ മുകളിലേക്ക് പോകുന്നില്ലേ…  compain study അല്ലേ…. അവരുടെ കൂടെ ഇരുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നീ ഒറ്റക്ക് ഇരുന്ന് പോഷൻസ് നോക്കേണ്ടി വരും…

ജിത്തു : ഓഹ് പഠിച്ച് പഠിച്ച് മടുത്ത് ചേച്ചി. ഞാൻ ഒന്ന് rest എടുക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാ…

നിരുപമ : നീ എന്നെ ചേച്ചി എന്നൊന്നും വിളിക്കണം എന്നില്ല. ലച്ചുവിന്റെ ഫ്രണ്ട്‌സ് എല്ലാം എന്നെ ആന്റിയെന്ന വിളിക്കുന്നത്. നീയും അങ്ങനെ തന്നെ വിളിച്ചോ…

ജിത്തു : അയ്യോ… അതിന് ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ തോന്നേണ്ടെ.. കണ്ടാൽ ലിച്ചുവിന്റെ ചേച്ചി ആണെന്നല്ലേ പറയൂ…

നിരുപമ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

നിരുപമ : നീ വെറുതെ സുഖിപ്പിക്കാൻ ഒന്നും നോക്കണ്ട….

ജിത്തു : അല്ലന്നെ.. സത്യം… ഞാൻ ചേച്ചിയെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോ എന്താ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചത് എന്ന് അറിയോ…

നിരുപമ : എന്താ….?

ജിത്തു : അല്ലങ്കിൽ വേണ്ട… ചേച്ചി അത് കേട്ടാൽ എന്നോട് പിണങ്ങും…

നിരുപമ : ഇല്ലന്നെ നീ പറ…

ജിത്തു അൽപ്പം മടിച്ച് മടിച്ച് പറഞ്ഞു.

ജിത്തു : ഞാൻ വിചാരിച്ചത് ഏതാ ഈ "ചരക്ക് സാധനം" എന്നാ….

നിരുപമക്ക് ശരിക്കും ചിരി പൊട്ടി. അവൾ അത് പരമാവധി അടക്കി നിർത്താൻ നോക്കുന്നത് ജിത്തു ശ്രദ്ധിച്ചു. സാധാരണ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണുങ്ങളോട് പറഞ്ഞാൽ ഒരു അടിയോ തെറിയോ കിട്ടാനാണ് സാധ്യത എന്നാൽ നിരുപമക്ക് അതൊരു കുഴപ്പമേ അല്ലായെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ജിത്തുവിനെ ആശ്വാസമായി. ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാൽ ഇവൾ വളയുമെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.

ചിരി അടക്കിപിടിച്ചുകൊണ്ട് നിരുപമ അവനോട് പറഞ്ഞു.

നിരുപമ : വൃത്തികെട്ട ചെറുക്കൻ… വെറുതെയല്ല നിനക്ക് പഠിത്തത്തിൽ ഒന്നും ശ്രദ്ധയില്ലാത്തത്… ഇങ്ങനെ വൃത്തിക്കേട് അല്ലേ ഉള്ളിൽ… പോയിരുന്നു പഠിക്കാൻ നോക്ക് ചെക്കാ…

ജിത്തു : ഓഹ്.. ഞാൻ പോയേക്കാം….

നിരുപമ വളഞ്ഞു തുടങ്ങിയെന്ന് ജിത്തുവിന് മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ട് അധികം അവിടെ നിന്ന് അവളെ വെറുപ്പിക്കാതെ ജിത്തു മുകളിലേക്ക് നടന്നു. ഇനിയും സമയം ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു.

ജിത്തു മുകളിലേക്ക് പോയതും നിരുപമ നേരെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അവൾ സ്വയം ഒന്ന് നോക്കി. അവൻ പറഞ്ഞത് പോലെ താൻ അത്രക്ക് ചരക്ക് ആണോ എന്ന് നിരുപമ ഒന്ന് നോക്കി. ഒതുങ്ങിയ ശരീരമാണ്. ഷേപ്പ് ഉള്ള ബോഡി. അവൻ വെറുതെ