Chapter Title : ഡെയ്‌സിയുടെ കുമ്പസാരം 1

നിന്ന് മാറി അയാളോടൊപ്പം അടുക്കളയിൽ പോയി. അന്നമ്മ മുറുക്കാൻ വായിലിട്ടു ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ഇരിക്കുവായിരുന്നു. ഹാജ്യാര് അടുക്കളയിൽ വന്നു ഒരു ചോള എടുത്തു വായിൽ ഇട്ടു. എന്നിട്ടു ഡേയ്സിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു 'കമ്പികുട്ടന്‍നെ ;'റ്റ് ആന്റെ ചോള നല്ല മധുരം ആണലോ'. അത് തന്നെ ഉദ്ദേശിച്ചു പറഞ്ഞതാ എന്ന് ഡെയ്സിക്ക് മനസിലായി. ' ഇയ്യ്‌ കൊറച്ചു വെള്ളം എടുത്തേ' ഹാജ്യാര് ഇഷ്ടക്കേടോടെ നിൽക്കുന്ന ഡെയ്‌സിയോട്  പറഞ്ഞു. അവൾ വെള്ളം എടുക്കാൻ വേണ്ടി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഹാജ്യാര് ആരും  വരുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി വെള്ളം എടുക്കുവായിരുന്ന ഡേയ്സിയുടെ കുണ്ടിയിൽ അമർത്തി തടവി. പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞ ഡെയ്‌സിയെ അയാൾ പിടിച്ചു കൊണ്ട് മിണ്ടരുത് എന്ന് ആംഗ്യം കാട്ടി കൊണ്ട് അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു 'അന്നേ ഞമ്മള് ഒരുപാടു മോഹിച്ചെക്കെണ്, അന്റെ അവസ്ഥയൊക്കെ ഞമ്മക്ക് അറിയാം, ബെന്നിയെ ചുക്കിനും ചുണ്ണാമ്പിനും കൊള്ളില്ല, ഞമ്മള് വേണ്ട വിധം കൈകാര്യം ചെയ്തോളാം, ആരും സംശയിക്കില്ല, ബാപ്പയും മോളും എന്ന പോലെ ഞമ്മക്ക് കഴിയാം, ഞമ്മളൊക്കെ വേണ്ടപ്പെട്ട ആൾകാരല്ലേ, കുടുംബത്തി ഇങ്ങനത്തെ നീക്കി പോക്കൊക്കെ പതിവാ.' അതും പറഞ്ഞു അയാൾ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു തന്റെ മുണ്ടിന്റെ മടിക്കുത്തിൽ വെച്ച്. ഡെയ്സി ഞെട്ടലിൽ നിന്ന് മാറും മുന്നേ വീണ്ടു ഞെട്ടി, കറണ്ടടിച്ച പോലെ. ഒരു പെരുമ്പാമ്പിനെ തൊട്ട പോലെ. ഹാജിയാരുടെ പൗരുഷം അവളെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു. പെട്ടാണ് ഹാജിയാർ അവളെ വിട്ടു. അന്നമ്മ നടന്നു വരുന്ന കാലൊച്ച അയാൾ കേട്ടിരുന്നു. അന്നമ്മ വന്നപ്പോൾ അയാൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ ഗ്ലാസിൽ വെള്ളമെടുത്തു പറഞ്ഞു 'ചക്ക ജോറായിരിക്കണു' .ഡെയ്സി ഞെട്ടി തരിച്ചു തന്നെ നിക്കുവായിരുന്നു. അന്ന് ഡെയ്സി അയാൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞു ഇത് അന്നമ്മയോടു പറയണോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു, അവർ വിശ്വസിക്കുമോ? അവസാനം വേണ്ട എന്ന് വെച്ചു. ഇനി അയാളിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെ ഉള്ള പെരുമാറ്റം ഉണ്ടായാൽ അപ്പോൾ തക്ക മറുപടി കൊടുക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. പക്ഷെ അയാളുടെ പൗരുഷത്തിന്റെ ബലം  പക്ഷെ അവളെ വേറെ രീതിയിൽ ചിന്തിപ്പിച്ചു. ആദ്യമായി അവൾ  അഹമ്മദ് ഹാജിയെ ഒരു പെണ്ണിന്റെ മനസ്സോടെ നോക്കി കണ്ടു.