Chapter Title : ധ്വനിചേച്ചി 2 [അദ്വൈത്]

ടോപ്പിലേയ്ക്ക് തെറിച്ചുവീണു. പിന്നെ ഹാൻഡ് ഷവർകൊണ്ട് കൊഴുത്തപാലും തളർന്നു ചുരുങ്ങിയ കുണ്ണയും കഴുകി ബെഡ്ഡിലേയ്ക്ക് വന്നുകിടന്നു. തുണിപോലും ഉടുക്കാൻ മെനക്കെട്ടില്ല.

കിടക്കുന്നതിന്റെ വശത്തുള്ള ജനാലയിലൂടെ പുറത്തുനോക്കി കിടന്നതുമാത്രമേ ഓർമ്മയുള്ളൂ, ക്ഷീണംകൊണ്ട് ഞാനറിയാതെ മയങ്ങിപ്പോവുകയായിരുന്നു. പിന്നെ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് വൈകുന്നേരത്തോടെയാണ്. എഴുന്നേറ്റു ചുറ്റും നോക്കുമ്പോൾ ആകെയൊരു മടുപ്പായിരുന്നു. പിന്നെ പോയി മുഖമൊന്നു കഴുകി താഴേയ്ക്കിറങ്ങുമ്പോൾ വല്യമ്മ ടിവിയും വെച്ച് ഹാളിലിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുതേടിയത് ധ്വനിചേച്ചിയെ ആയിരുന്നെങ്കിലും പുള്ളിക്കാരിയെ ആ ഭാഗത്തൊന്നും കണ്ടതുമില്ല.

വല്യമ്മേ.. ധ്വനിചേച്ചിയെവിടെ?

അടുക്കളയിലും ഉമ്മറത്തുമൊക്കെ നോക്കിയിട്ട് കാണാതെ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ വല്യമ്മയോടു തന്നെ വന്നുതിരക്കി.

തികഞ്ഞ നിഷ്കളങ്കതയോടെ ചോദ്യമവസാനിപ്പിച്ചതും അവിടെ നിന്നുമൊരു പരമപുച്ഛം നിറഞ്ഞ മറുപടിയാണ് കിട്ടിയത്.

ഓ! അവള് പണി തുടങ്ങിക്കാണും.. മൂന്ന് മണിയായില്ലേ.. അപ്പൊ പുറത്തെ ചായ്‌പ്പിലുണ്ടാവും നോക്ക്..

എന്നെ നോക്കാതെ ഒരു താല്പര്യവുമില്ലാത്ത മട്ടിൽ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചപ്പോഴും കണ്ണുകൾ ടിവിയിൽനിന്നും പിൻവലിയ്ക്കാൻ അവർ കൂട്ടാക്കിയിരുന്നില്ല.

പണിയോ? എന്തു പണി?

ചോദിയ്ക്കണമെന്ന് മനസ്സിൽ തോന്നിയെങ്കിലും എന്തായാലും നേരിട്ട് കാണുവല്ലേ, സസ്പെൻസ് കളയാണ്ടാന്നു കരുതി ഞാനവിടെ നിന്നും പിൻവലിഞ്ഞു.

അടുക്കള വാതിൽക്കലൂടെ പുറത്തിറങ്ങി, ഒരു വശംചേർത്ത് കെട്ടിയിരുന്ന നല്ല വിശാലമായ ചായ്പ്പിനടുത്തേയ്ക്കു ചെന്നു.

അവിടെയപ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ സാധനങ്ങൾ നിരത്തിവെച്ച് ഗ്യാസ് അടുപ്പുമൊക്കെ സെറ്റ്ചെയ്ത് മാരക പണിയിലായിരുന്നു ചേച്ചി. അടുപ്പിലാണെങ്കിൽ എന്തൊക്കെയോ പുകയുന്നുമുണ്ട്.

ഒന്നു കാണാനുള്ള ആക്രാന്തം ഉള്ളിൽ തികട്ടി നിന്നിരുന്നതിനാൽ ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്തെത്തിയതും ഞാൻ കിതച്ചുപോയി. ആഞ്ഞു ശ്വാസം വലിച്ചുകൊണ്ട് ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേയ്ക്കു പോയതും പുള്ളിക്കാരി തിരിഞ്ഞതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. നേരത്തെ കറിവീണ ടോപ്പ് മാറ്റിയിട്ട് ഇപ്പോളൊരു ഇളംമഞ്ഞ ബനിയൻക്ലോത്ത് നൈറ്റിയാണ് ധരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും അതിനു താഴേയ്ക്കായി വികസിച്ച