Chapter Title : ധ്വനിചേച്ചി 2 [അദ്വൈത്]

നീ..

എന്നൊരു ഡയലോഗും.

ചെറുകുസൃതിയിൽ പൊതിഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവരങ്ങനെ പറയുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകൾ ചേച്ചിയിൽനിന്നും അടർന്നിരുന്നില്ല.

നീയെന്തായാലും ചുമ്മാ നിൽക്കുവല്ലേ? നമുക്കോരോ കൊച്ചു വാർത്താനമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഇതൊക്കെ റെഡിയാക്കാടാ.. എനിയ്ക്കാണെങ്കിൽ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ഇങ്ങനെ കമ്പനിയടിച്ചിരിയ്ക്കാനുള്ളത് ഭയങ്കര ഇഷ്ടവുമാ!

കുഴച്ചു കുറുക്കിയ മാവ് ഏത്തയ്ക്കായിൽ പുരട്ടുന്നത് കാണവേ എനിയ്ക്കുമത് ശരിയാണെന്ന് തോന്നി.

കാര്യം എനിയ്ക്ക് ക്ഷമയോടെ ഒരാളോട് വർത്താനവുംപറഞ്ഞ് ഒരു പണിയിൽ മുഴുകുന്നതൊന്നും താല്പര്യമില്ലെങ്കിലും, ധ്വനിചേച്ചിയെപ്പോലൊരു അപ്സരസുന്ദരി കൊഴുപ്പും മുഴുപ്പും തുറന്നിട്ട് ദർശനസ്പർശന സുഖങ്ങളേകുവാൻ ദൈന്യതയോടെ വിളിയ്ക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ വേണ്ടാന്നു പറയും?

ആലോചനയിൽ മുഴുകുമ്പോൾ തന്നെ ചേച്ചിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഞാനോരോന്നായി ചെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അല്ലെടാ.. നിന്നെയെന്തിനാ കോളേജിൽനിന്നും പുറത്താക്കിയെ? നീ എന്തു വേണ്ടാതീനമാ അവിടെ കാണിച്ചേ?

ഒത്തിരിനേരം പലകയിൽ ഒരേയിരുപ്പ് തുടർന്നു മുഷിഞ്ഞപ്പോൾ വലതുകാലിന്റെ മുട്ടുമടക്കി പാദം നിലത്തു കുത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഒരുനിമിഷം എഴുന്നേറ്റുവന്ന് അടുപ്പിന്റെ ചുവട്ടിലായി നിൽക്കാൻ തോന്നിയതോർത്ത് എനിയ്ക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി.. ഇരുന്നിടത്തു തന്നെ ഇരുന്നിരുന്നെങ്കിൽ, നൈറ്റി പൊങ്ങിയപ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ കൊഴുപ്പുമുറ്റിയ പാൽത്തുടകൾ കാണാമായിരുന്നു. ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഷഡ്ഢിയിൽ പൊതിഞ്ഞ അവളുടെ പൂറപ്പവും.

എടാ.. നിന്നോടാ ചോദിച്ചേ.. എന്തായിരുന്നു വിഷയമെന്ന്?

ചോദ്യം ആവർത്തിയ്ക്കുമ്പോഴും ചേച്ചിയുടെമുഖം എന്റെനേരേ തിരിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

എന്തായാലും ചുമ്മാതെയൊന്നും പോന്നതല്ല ഇങ്ങോട്ടെന്ന് എനിയ്ക്കുറപ്പാ.. എന്തോ കാര്യമായിട്ട് ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്!

തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് സ്വന്തം അനുമാനം ഊട്ടിയുറപ്പിയ്ക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള സംസാരം കൂടിയായതും എന്തുപറയണമെന്ന് ചിന്തിയ്ക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ.

പറയടാ.. അത്യാവശ്യം കള്ളത്തരോം തോന്നിവാസവുമൊക്കെ കയ്യിലുണ്ടാവുമെന്ന് അറിയാം.. അതുകൊണ്ട് കാര്യംപറഞ്ഞോ..

ഇതിപ്പോൾ കൊല്ലാനാണോ വളർത്താനാണോ ഈ പ്രോത്സാഹനമെന്ന് അറിയാതെ നിന്നതും ചേച്ചി പിന്നെയുമെന്നെ തോണ്ടി. എങ്ങനെയും ചികഞ്ഞെടുക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളതിനാൽ സത്യം പറയാന്നുള്ള ലെവലിൽ