Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

എന്റെ മുന്നിൽ തെളിയുമ്പോൾ, നിന്റെ ആ മുഴുത്ത സ്തനങ്ങൾ എന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഒതുങ്ങുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നു. അവയുടെ ആ മാർദ്ദവവും ചൂടും അനുഭവിച്ച് എന്റെ വിരലുകൾ അവയിൽ പടരുമ്പോൾ നീ എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേരും."

​അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ലഹരി കൂടിവന്നു: "നിന്റെ വടിവൊത്ത അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ താഴ്ത്തി, വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന നിന്റെ നിതംബങ്ങളെ ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അമർത്തി പിടിക്കുന്നത് നീ അറിയുന്നുണ്ടോ? നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ആ പൂർണ്ണത എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും നിന്നെ പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടാകണം. എന്റെ കൈവെള്ളയിൽ നിന്റെ ശരീരം വിറകൊള്ളുന്നതും, നീ എന്നിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേരുന്നതും എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാം."

​തരുണിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ധ്വനി തളർന്നുപോയി. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അംശവും തരുണിന്റെ സ്പർശനത്തിനായി ദാഹിക്കുന്നുവെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ, തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ അദൃശ്യമായ സ്പർശനങ്ങളായി പടർന്നു. താൻ അവന്റേത് മാത്രമാണെന്നും, അവൻ തന്നെ എങ്ങോട്ടും കൊണ്ടുപോകുമെന്നും അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. ആ രാത്രി അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും തീവ്രമായ ഒന്നായി മാറി.

ആ നിശബ്ദതയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരമുണ്ടായിരുന്നു. ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ തരുൺ മിണ്ടാതിരുന്നിട്ടും ആ കാൾ മുറിക്കാൻ ധ്വനിക്ക് മനസ്സ് വന്നില്ല. ആ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ തന്റെ ശ്വാസഗതി ഉയരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. തരുൺ വർണ്ണിച്ച തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗങ്ങളിലും അവന്റെ വിരലുകൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്പർശിച്ചതുപോലെയുള്ള ഒരു തരിപ്പ് അവളിൽ അപ്പോഴും അവശേഷിച്ചിരുന്നു.

​ജീവിതത്തിൽ പലരും അവളെ നോക്കിയിട്ടുണ്ട്, പലപ്പോഴായി പലരിൽ നിന്നും സ്പർശനങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അവരിലൊന്നും കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത ഒരു പ്രത്യേക അനുഭൂതി, തരുണിന്റെ വാക്കുകളിലൂടെയും അവന്റെ ആ ശബ്ദത്തിലെ തീവ്രതയിലൂടെയും അവൾ അനുഭവിച്ചു. വെറും വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഒരാൾക്ക് തന്റെ ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും ഇത്രമേൽ കീഴടക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല.

​അവന്റെ ആ വർണ്ണനകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നിൽ ഉണ്ടായ ആ മാറ്റം, ആ വല്ലാത്തൊരു സുഖം... അത് കേവലം ഒരു സൗഹൃദമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. തന്റെ മനസ്സിന്റെ വാതിലുകൾ തരുണിനായി തുറക്കപ്പെടുകയാണോ? താൻ അവനെ