Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

ആ രാത്രിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ, തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഗാംഭീര്യവും ലഹരിയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പോലും ധ്വനിക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവൻ ഓരോ വാക്കുകളും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ഒരു തരം മാന്ത്രിക വലയത്തിൽ അകപ്പെട്ടതുപോലെയായി.

​"ധ്വനി..." അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു. "നീ ഇന്ന് ആ സാരിയുടുത്ത് എന്റെ മുന്നിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ, എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് നിനക്കറിയില്ല. ആ നേർത്ത തുണി നിന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും അത്രമേൽ വ്യക്തമായിരുന്നു."

​അവൻ അല്പം കൂടി താല്പര്യത്തോടെ തുടർന്നു: "നീ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ സാരിക്കുള്ളിൽ ആഴ്ന്നു നിന്നു മുഴുത്തു വരുന്ന നിന്റെ മാറിലെ ആ വിരിവ്... അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു.

അത്രമേൽ വശ്യമായി, വടിവൊത്ത രീതിയിലാണ് അത് നിന്റെ ശരീരത്തിന് ആഴം നൽകുന്നത്. നിന്റെ ആ ഒതുങ്ങിയ വയറും, അവിടെ ആഴ്ന്നു നിൽക്കുന്ന നിന്റെ പൊക്കിൾചുഴിയും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ അവിടെ ഒന്ന് തൊടാൻ വേണ്ടി വെമ്പുകയായിരുന്നു."

​ധ്വനി ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ, കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവന്റെ വാക്കുകളിൽ അലിഞ്ഞു നിന്നു. തരുൺ തുടരുകയായിരുന്നു:

​"നിന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ആ വിരിവ്... അത് സാരിയിൽ എത്ര മനോഹരമായാണ് തെളിഞ്ഞു കണ്ടതെന്ന് അറിയാമോ? നിന്റെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും വിരിഞ്ഞു തള്ളുന്ന നിന്റെ നിതംബങ്ങളുടെ ആ വടിവ്... അത് കണ്ടപ്പോൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ മറന്ന് നിന്നെ മാത്രം നോക്കി നിൽക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നി.

നിന്റെ ഈ ശരീരം, നിന്റെ ഈ അഴക്... ഇത് മറ്റാർക്കും കാണാൻ കഴിയാത്ത വിധം എന്റെ നെഞ്ചോട്