Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

വലിച്ചടുപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, താരയോടുള്ള നീതികേട് അവളെ പിന്നോട്ട് വലിച്ചു. പ്രണയത്തിനും സൗഹൃദത്തിനുമിടയിൽ ധ്വനി ഒരു വലിയ പത്മവ്യൂഹത്തിൽ അകപ്പെട്ടതുപോലെയായി. ഈ പ്രണയം അവൾക്ക് ഒരു ശാപമാണോ അതോ അനുഗ്രഹമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത അവസ്ഥ.

ധ്വനിയുടെ ആ തീരുമാനം തികച്ചും പക്വതയുള്ളതായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് തരുണിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയം അവളെ വലിക്കുമ്പോഴും, മറുവശത്ത് യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ അവളെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ചില ഉറച്ച നിലപാടുകൾ എടുത്തു:

​കാലത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കൽ: തരുണിന് ഇത് വെറുമൊരു പ്രായത്തിന്റെ ആവേശമാണോ എന്ന് അവൾക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. വയസ്സ് ഇളയതല്ലേ, കുറച്ചുനാൾ കഴിയുമ്പോൾ ഈ കൗതുകം മാറിക്കൊള്ളും എന്ന് അവൾ കരുതി. അവന്റെ മനസ്സ് മാറാൻ സമയം നൽകുക എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ ആദ്യ തന്ത്രം.

​ശരീരത്തോടുള്ള താല്പര്യം: ഇനി അവന്റെ ലക്ഷ്യം തന്റെ ശരീരം മാത്രമാണെങ്കിൽ, താൻ മൈൻഡ് ചെയ്യാതിരുന്നാൽ അവൻ മടുത്ത് പിന്മാറിക്കോളും എന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവന്റെ സംസാരം അതിരുകടക്കുമ്പോൾ അവൾ തന്ത്രപൂർവ്വം ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ തുടങ്ങി.

​യാഥാർത്ഥ സ്നേഹമാണെങ്കിൽ: ഒരുപക്ഷേ അവന്റെ ഉള്ളിലുള്ളത് സത്യമായ പ്രണയമാണെങ്കിൽ, അവനെ പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളയുന്നത് ക്രൂരതയാകും. താരയോടുള്ള ബന്ധവും പ്രായവ്യത്യാസവും എല്ലാം നിലനിൽക്കെത്തന്നെ അവന് അവളോട് ആത്മാർത്ഥതയുണ്ടെങ്കിൽ അത് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾക്ക് കൂടുതൽ സമയം വേണമായിരുന്നു.

​"ഇപ്പോൾ ഒരു തീരുമാനവും എടുക്കേണ്ട" എന്ന ധ്വനിയുടെ തീരുമാനം അവൾക്ക് ഒരുതരം സമാധാനം നൽകി. അവൾ തരുണിനോട് പഴയതുപോലെ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഒരു അകലം എപ്പോഴും പാലിച്ചു. അവൻ പ്രണയം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളുമായി വരുമ്പോൾ അവൾ സൗഹൃദത്തിന്റെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞു.

​താരയുടെ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവൾ തികച്ചും സാധാരണക്കാരിയായി