Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

കറുത്ത ഓർമ്മകൾ ഈ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ അവളെ വേട്ടയാടാറില്ല. കാരണം, ഇവിടെയുള്ളവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്നത് സ്നേഹം മാത്രമാണ്. താൻ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചോ, തന്റെ ഉടലിന്റെ വശ്യതയെക്കുറിച്ചോ ഉള്ള ആകുലതകളില്ലാതെ അവൾ അവിടെ സ്വതന്ത്രയായി.

​രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് തിരികെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, താരയുടെ അമ്മ പൊതിഞ്ഞു നൽകുന്ന വിഭവങ്ങളേക്കാൾ ധ്വനിയുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് ആ കുടുംബം നൽകിയ കരുതലാണ്. കുഞ്ഞമ്മ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ, തന്റെ സൗന്ദര്യവും കരുത്തും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ കാണിക്കാൻ ഈ വാരാന്ത്യങ്ങൾ അവളെ പ്രാപ്തയാക്കി.

ശനിയാഴ്ച ഉച്ച കഴിഞ്ഞ്, വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് താരയും ധ്വനിയും ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് ഒരു ബൈക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്. ഹെൽമറ്റ് ഊരി മാറ്റിക്കൊണ്ട് തരുൺ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി വന്നു.

​"ടാ തരുൺ... നീ എപ്പോഴാ ഇറങ്ങിയത്?" താര ആവേശത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
​"ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് നേരെ വിട്ടു ചേച്ചി," ബാഗ് തിണ്ണയിലേക്ക് വെച്ച് തരുൺ ഒന്ന് ആശ്വസിച്ചു. പെട്ടെന്നാണ് അവന്റെ നോട്ടം താരയുടെ അരികിലിരുന്ന ധ്വനിയിൽ തറഞ്ഞത്. അമ്മയും ചേച്ചിയും ഫോണിലൂടെ ഒരുപാട് പുകഴ്ത്തി പറഞ്ഞിട്ടുള്ള 'ധ്വനി ചേച്ചി' തന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നു.

​"ഇതാണോ ചേച്ചി പറഞ്ഞ ധ്വനി ചേച്ചി?" തരുണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കൗതുകം തിളങ്ങി.
​ധ്വനി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. "അതെ, ഞാൻ തന്നെ. തരുണിനെക്കുറിച്ച് താര ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പറയാറുണ്ട്. എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠനം എങ്ങനെ പോകുന്നു?"
​തരുൺ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അരികിലെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

"പഠനം അങ്ങനെ പോകുന്നു ചേച്ചി... പക്ഷേ വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ ചേച്ചിയെ കാണുമെന്ന് വിചാരിച്ചില്ല. അമ്മയുടെയും ചേച്ചിയുടെയും സംസാരം കേട്ടാൽ