Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

ഓരോ മെസ്സേജും അവൻ ആവർത്തിച്ചു വായിക്കും. അവൾ "ടാ തരുൺ..." എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുമ്പോൾ ആദ്യമൊക്കെ ഒരു ആങ്ങളയുടെ സന്തോഷമാണ് തോന്നിയതെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ ആ വിളികേൾക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ മിടിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങി.

​അതൊരു പെട്ടെന്നുണ്ടായ പ്രണയമായിരുന്നില്ല. പകരം, പതുക്കെപ്പതുക്കെ പടരുന്ന ഒരു വള്ളിച്ചെടി പോലെയായിരുന്നു അത്. ധ്വനിയുടെ രൂപത്തേക്കാൾ ഉപരി, അവളുടെ പക്വതയും അവൾ സംസാരിക്കുന്ന രീതിയും അവനെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. തന്നേക്കാൾ നാലഞ്ചു വയസ്സ് പ്രായക്കൂടുതൽ അവൾക്കുണ്ടെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവന്റെ യുക്തി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മനസ്സ് അത് കേൾക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

​ഒരിക്കൽ ധ്വനി അവന് ഒരു ഫോട്ടോ അയച്ചുകൊടുത്തു. സാരിയുടുത്ത്, മുടിയിഴകൾ കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന, മുഖത്ത് നല്ലൊരു പുഞ്ചിരിയുള്ള ഒരു ചിത്രം. കൂടെ ഒരു മെസ്സേജും: "തരുൺ, ഈ സാരി നിന്റെ ചേച്ചി എനിക്ക് പ്രസന്റ് ചെയ്തതാ... എങ്ങനെയുണ്ട്?"
​തരുൺ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി ഒരുപാട് നേരം ഇരുന്നുപോയി.

അവളുടെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. മറുപടിയായി "നന്നായിട്ടുണ്ട് ചേച്ചി" എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്തെങ്കിലും, 'ചേച്ചി' എന്ന വാക്ക് വെട്ടിക്കളയാൻ അവന്റെ വിരലുകൾ തുടിച്ചു. ഒടുവിൽ "വളരെ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്" എന്ന് മാത്രം അവൻ അയച്ചു.

​ഹോസ്റ്റലിലെ കൂട്ടുകാർ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ തരുൺ ഒഴിഞ്ഞുമാറി നിൽക്കും. അവന്റെ മനസ്സിൽ ധ്വനിയുടെ ആ ശാന്തമായ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ വികാരം പുറത്തുപറഞ്ഞാൽ തന്റെ ചേച്ചിയുമായുള്ള അവളുടെ സൗഹൃദത്തെ അത് ബാധിക്കുമോ എന്നും, ധ്വനി തന്നെ എങ്ങനെ കാണുമെന്നും ഓർക്കുമ്പോൾ അവൻ ഭയന്നു.

​തന്നോട് കാണിക്കുന്ന ആ അമിതമായ സ്നേഹം ഒരു ആങ്ങളയോടുള്ളതാണെന്ന് അവന് ഉറപ്പാണ്. ആ ഉറപ്പ് തന്നെയാണ് അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വേദനയും. എങ്കിലും, ആ വികാരം ഉള്ളിലൊതുക്കി അവളോടുള്ള കരുതൽ അവൻ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പതുക്കെ പടരുന്ന ആ പ്രണയം ഒരു രഹസ്യമായി അവന്റെ ഉള്ളിൽ വളരുകയായിരുന്നു.

ആ ശനിയാഴ്ച താരയ്ക്ക് ഓഫീസിലെ അത്യാവശ്യമായ ചില ജോലികൾ തീർക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. വീക്കെൻഡ് ആയിട്ടുപോലും ലാപ്ടോപ്പിന് മുന്നിൽ നിന്ന് തലയുയർത്താൻ അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

ഈ സമയത്താണ് ധ്വനി അവിടേക്ക് വരുന്നത്.

​താരയുടെ തിരക്ക് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനി പറഞ്ഞു, "താരേ, നീ നിന്റെ ജോലി തീർത്തോ. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം."

​അപ്പോഴാണ് തരുൺ തന്റെ ബൈക്ക് കഴുകാനായി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയത്. അത് കണ്ടപ്പോൾ ധ്വനിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ നേരെ മുറ്റത്തേക്ക് ചെന്നു.

​"തരുൺ, നമുക്കൊന്ന് സിനിമയ്ക്ക്