Chapter Title : ധ്യാനം [അപ്പു]

ഉറപ്പാക്കി താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയിരുന്നു…. കയ്യിൽ ബാഗൊന്നുമില്ല അപ്പൊ ചാട്ടമല്ല പരിപാടി… ഇനി കക്കാനാണോ…?? എന്തായാലും അറിഞ്ഞിട്ടേ ബാക്കി കാര്യമുള്ളൂ എന്നുറപ്പിച്ച് ഞാനും അവൾ കാണാതെ അവളുടെ പിന്നാലെ കൂടി…

അവൾ അങ്ങിങായി പുറത്തെ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചമുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ഇരുട്ടിലൂടെ മാത്രം അവൾ പോവുന്നതുകണ്ട് എന്തോ കള്ളത്തരം ആണെന്ന് ഞാനുറപ്പിച്ചു… ഞാനും അതേ വഴി പിന്നാലെ ചെന്നു…

കുറച്ചുദൂരം ചെന്ന് പിന്നെ കുറച്ച് മുറികളുള്ള ഭാഗത്തേക്ക് അവൾ നീങ്ങി… ആരെങ്കിലും കാണുമെന്ന് നല്ല പേടിയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും ഞാനും ചെന്നു…

അവസാനം അവൾ ഒറ്റക്കുള്ള ഒരു മുറിയുടെ വാതിലിൽ മുട്ടി… അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസിലായത് ഇത് മോഷണമല്ല കളി വേറെയാണ്… കക്കാൻ കേറുന്നവൾക്ക് വാതിലിൽ മുട്ടി കേറണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ..

ഇത് കയ്യോടെ പിടിക്കണം… ഞാൻ ബാഗ് മറ്റൊരു മുറിയുടെ അരികിൽ ഇരുട്ടിൽ വെച്ചു… കയ്യിൽ മൊബൈൽ മാത്രമായി ഞാൻ നേരെ മുറിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. അവൾ അപ്പോഴേക്കും അകത്തുകയറി വാതിലടച്ചിരുന്നു…

ഞാൻ മുറിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് നിന്നു… ലൈറ്റില്ല… കളി ഫോണിൽ പകർത്താമെന്നുള്ള എന്റെ ആശ അതോടെ തീർന്നു… അതില്ലാതെ ഇപ്പൊ ഞാൻ ആളെ കൂട്ടിയാലും കാര്യമില്ല… വല്ല പ്രാർത്ഥനയുടെയും കാര്യം പറഞ്ഞ് അവർ പുണ്യാത്മക്കളാവും ഞാൻ കള്ളനുമാവും… എന്നാലും വേണ്ടില്ല ഒന്ന് കാണാനെങ്കിലും പറ്റിയാൽ ഓർത്ത്‌ രണ്ട് വാണം വിടാനെങ്കിലും ഉപകരിക്കുമെന്നോർത്ത് ഞാനതിനുള്ള വഴിനോക്കി…

നീണ്ട നിരയായി നാല് മുറികൾ പണിഞ്ഞ് വെച്ചിരിക്കുന്നതിൽ അവസാനത്തെ മുറിയാണത്… മൂന്ന് വശങ്ങളിൽ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാം നാലാമത്തെ ഭിത്തി അപ്പുറത്തെ മുറിയാണ്.. ഞാൻ നേരെ മുറിയുടെ മുന്നിൽ വന്നു…

മുൻവാതിൽ അടിച്ചിട്ടുണ്ട്…