Chapter Title : ദി മിസ്ട്രസ് 19 [Jennifer’s version]

പറഞ്ഞു.

"സനുഷ ഇവനെ നോക്കിക്കോണേ. ഞങ്ങൾ പോണു. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടേൽ വിളിച്ചാൽ മതി." വിദ്യ പറഞ്ഞു.

സനുഷയെയും ധന്യയേയും അവിടെ നിർത്തിയിട്ട് അവർ അവിടെ നിന്ന് പോയി.

അവർ പോയിക്കഴിഞ്ഞ് സനുഷയും ധന്യയും അവനെ നോക്കി.  അവന്റെ അരയ്ക്ക് താഴെ ഈജിപ്ഷ്യൻ മമ്മികളെ പോലെയായിരുന്നു. അത് കണ്ട അവർക്ക് ശരിക്കും ചിരി അടക്കാനായില്ല.

സുധി ആ വേദനയോടും നീറ്റലിനോടും പൊരുത്തപ്പെട്ട് തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ ഓരോന്നാലോചിച്ച് അവിടെ കിടന്നുറങ്ങിപ്പോയി.

അനു ഭയങ്കര ഉഷാറിലായിരുന്നു. അവളുടെ തുള്ളിച്ചാടിയുള്ള നടപ്പ് കണ്ടപ്പോ വിദ്യയ്ക്ക് ചിരി വന്നു.

"അടങ്ങി നിൽക്കടീ പോത്തേ. കുറേ നാൾ കഴിഞ്ഞ് അവനെ പെരുമാറാൻ കിട്ടിയപ്പോ എന്താ അവളുടെ സന്തോഷം?" അനുവിന്റെ ചന്തിയിൽ ഒരടി കൊടുത്തു കൊണ്ട് വിദ്യ പറഞ്ഞു.

"അവനെ വിട്. എനിക്ക് നിന്റെ വേലക്കാരിയെ കാണാൻ കൊതിയാവുന്നു." അനു വിദ്യയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"വേലക്കാരിയോ? ആരെ?"

"എടീ നീയും മിസ്സും കൂടി ഉണ്ട ചവിട്ടിയരച്ച് വിട്ടില്ലേ? ആ മൈരനെ."

"ആ പൊലയാടി മോനെ ഇപ്പൊ അഞ്ചുവും ശിവാംഗിയും കൂടി വെയിലത്തിട്ട് പൊരിക്കുന്നുണ്ടാകും. വാ നോക്കാം." വിദ്യ പറഞ്ഞു.

അവർ മൂന്ന് പേരും കൂടി ബാൽക്കണിയിൽ ചെന്ന് നോക്കി. താഴെ ഹംസയെ ഗാർഡനോട് ചേർന്നുള്ള ഒരു തൂണിൽ കെട്ടി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. അയാളുടെ പുറത്തൊക്കെ അടി കൊണ്ട പാടുകൾ ഒരുപാട് കാണാനുമുണ്ട്. അനക്കം ഇല്ലാതെയാണ് അയാളുടെ കിടപ്പ്.

അഞ്ജുവിനെയും ശിവാംഗിയെയും അവിടെ കാണാനുമില്ല.

"അവരിതെവിടെ പോയെടീ?"

അനു ചോദിച്ചു.

"ആർക്കറിയാം? വാ നമുക്ക് നോക്കാം."

അവർ താഴേക്ക് ചെന്നു. ഹംസ തൂണിൽ ക്ഷീണിച്ച് കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വിദ്യയെ കണ്ട പാടെ അയാൾ പേടിച്ച് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളാണേൽ അയാളെ ആക്കിയ രീതിയിൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കാണിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും അഞ്ജുവും ശിവാംഗിയും അവിടെയെത്തി.

"എന്നാ പറ്റിയെടീ? നീയോക്കെ ഇയാളെ ഇവിടെ ഇട്ടിട്ട് എവിടെ പോയിരിക്കുവാരുന്നു?" അനു ചോദിച്ചു.

"എന്ത് ചെയ്യാനാടീ? ഒരു പണിയും എടുക്കാൻ പറ്റില്ല മൈരന്. ഇതൊന്നും ചെയ്ത് ശീലമില്ല എന്നാണ് പറയുന്നത്. അതാ ഞങ്ങൾ ഇവനെ ഇവിടെ തന്നെ കെട്ടി ഇട്ടിട്ട് കിച്ചണിലേക്ക് പോയത്. നീയൊക്കെ ബിസി