Chapter Title : ദി പ്ലേയേഴ്സ് 2 - (കമ്പി ത്രില്ലര്‍ )

കെട്ടിവച്ചിരുന്ന തുവാല പറിച്ചുമാറ്റാത്തത് തനിക്ക് ഗുണമായെന്ന് ആല്‍ബര്‍ട്ട് തന്റെ മനസില്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് രഖുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുനീങ്ങി.
പതിയെ രഖുവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ചെന്നിട്ട് പേടിച്ചരണ്ടു കിടന്ന രഖുവിന്റെയടുത്ത് ശബ്ദം മാറ്റി കടുപ്പിച്ച് ആല്‍ബര്‍ട്ട് ചോദിച്ചു..

"എന്താടാ.. നിനക്ക് മതിയായില്ലേ"

"നീയാരാടാ തായോളി..!!!!"രഖു ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു..

ആല്‍ബര്‍ട്ട് പതിയെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നിട്ട് രഖുവിനെ ഷര്‍ട്ടിന്റെ കോളറില്‍പ്പിടിച്ച് തുക്കിയെടുത്തു..

"ഞാനോ... ഞാന്‍ നിന്റെ തന്തയാടാ പൊലയാടിമോനെ" എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കൈ നിവര്‍ത്തി രഖൂവിന്റെ കരണം നോക്കിയൊരെണ്ണം പൊട്ടിച്ചു..
ആകാശത്തില്‍ക്കൂടിപ്പറന്നു നടക്കുന്ന ആയിരമായിരം പൊന്നീച്ചകളെ രഖു അപ്പോള്‍കണ്ടു..അവയുടെ എണ്ണമെടുക്കാനുള്ള ബോധം അതോടെ അവന് നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു..
ഇനി ഇതുപോലത്തെ കുണ്ണത്തരവുമായി ഇറങ്ങിയാല്‍.. പൊന്നുമോനെ.. നിന്നെ ഞാന്‍ ചപ്പാത്തിയാക്കിച്ചുടും...പാതിബോധം മറഞ്ഞ രഖുവിനെ താഴെയിട്ടുകൊണ്ട് ആല്‍ബര്‍ട്ട് പറഞ്ഞു.
ഇനി ഇപ്പോഴെങ്ങും ഇവന്‍ എണീക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല... കുറച്ചുകഴിയുമ്പോള്‍ ആ പോങ്ങന്മാര്‍ വന്ന് എടുത്തോണ്ട് പൊക്കോളും.. എന്ന് മനസില്‍ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് ആല്‍ബര്‍ട്ട് ബാഗ് തുറന്ന് തന്റെ കൂപ്പിയില്‍ വെള്ളം നിറച്ചു.
ഇനി അവളുടെ ബാഗ് കണ്ടുപിടിക്കണം.മിക്കവാറും മൂത്രപ്പുരയുടെ പരിസരത്ത് തന്നെ കാണുമായിരിക്കും എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആല്‍ബര്‍ട്ട് നടന്നു
പെണ്‍കുട്ടികളുടെ മൂത്രപ്പുരയും ആണ്‍കുട്ടികളുടെ മൂത്രപ്പുരയും തമ്മില്‍ വലിയ അകലമില്ല.. മിക്കവാറും അവിടെനിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോഴായിരിക്കുമ അവന്‍മാര്‍ ഇവളെ പിടിച്ചത്.. ഏതായാലും അവിടെപ്പോയി നോക്കാം.. മിക്കവാറും ബാഗ് അവിടെത്തന്നെ കാണും..
ആല്‍ബര്‍ട്ടിന്റെ ഊഹം തെറ്റിയില്ല ഒരു കൂഴപൊട്ടിയ നീല ബാഗ്  പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ടോയ് ലറ്റിന്റെ അടുത്തായിക്കിടക്കുന്നത് അവന്‍കണ്ടു..പതിയെ അവന്‍ചെന്ന് ആ ബാഗ് കൈയ്യില്‍ എടുത്തു.ബാഗ് ഒന്നു തുറന്നു പരിശോധിച്ചു.അത് അവളുടെ ബാഗ് തന്നെയാണെന്ന് സ്റ്റെയ് ഫ്രീ സെക്വോറിന്റെ കവര്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ത്തന്നെ അവന് മനസിലായി.
ആ ബാഗ് എടുത്തുകൊണ്ട് ആല്‍ബര്‍ട്ട് ക്ലാസിലേക്ക് നടന്നു.. എത്രയും വേഗം അവളെ വീട്ടിലെത്തിക്കണം.
ക്ലാസിന്റെ പുറത്തെത്തിയ ആല്‍ബര്‍ട്ട് പൂട്ട് പയ്യെ തുറന്നു.. ജീന ഉണര്‍ന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അവള്‍ വാതില്‍ തുറന്ന് വരുന്ന ആരേയും ആക്രമിക്കും എന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ അടുത്ത് കാണിച്ച ആ ഉശിരില്‍നിന്നും ആല്‍ബര്‍ട്ടിനു മനസിലായിരുന്നു..തന്റെ മുഖം മറച്ചിരുന്ന തൂവാല അവന്‍ അഴിച്ചുമാറ്റി.. എന്നിട്ട് കതക് പതിയെത്തുറന്നിട്ട് അവന്‍ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

"ജീനാ... ജീനാ.. ..' അകത്തുനിന്നും ശബ്ദമൊന്നും അവന്‍ കേട്ടില്ല.. കുറച്ചു