Chapter Title : ദി വെജൈനല് ക്രൈം 1 [പമ്മന്ജൂനിയര്]
മദ്യഗന്ധം ജോയുടെ മൂക്കിലേക്കും വമിച്ചു.
അവന് മെല്ലെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
പിന്നിലെ കസ്സേരയിലിരിക്കുന്ന രണ്ട് പേര്... സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി അബ്കാരി നടേശനും തങ്ങളുടെ പള്ളിയിലെ ട്രസ്റ്റിയും ബ്ലേഡ്കാരനുമായ പീലിച്ചായനും... പീലിച്ചായന്റെ മൊബൈലില് നടേശന് സാര് എന്തോ കാണുകയാണ്. ആദ്യമൊന്ന് ശ്രദ്ധ പിന്വലിച്ചെങ്കിലും ജോ വീണ്ടും നോക്കി. ബ്രൗണ് കളറിലെ ഷിഫോണ്സാരി... പിന്ഭാഗം... മമ്മി... അത് തന്റെ അമ്മ സിന്ധുമോളുടേതാണെന്ന് ഒരു ഞെട്ടലോടെ ജോ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
''പടികള് കയറുമ്പോള് കാറിലിരുന്ന് ഇങ്ങ് പൊക്കി... പിന്നീ ഒപ്പോ ഫോണുമായി പീലി എന്തിനാ നടേശാ നടക്കുന്നേ...''
''ഉം അല്ലേലും സിന്ധുവിന്റെ കുണ്ടികാണുവാനല്ലേ പീലി താന് ഇടവകപള്ളീല് പോലും പോകുന്നത്.''
''അത് പിന്നെ... നടേശന് സാറേ... ഇതൊക്കെ കണ്ട് മുത്ത് രാത്രിയില് സാറേടേ മണ്ടയ്ക്ക് കേറി രണ്ട് പൂശുപൂശിയാലേ ഇപ്പോള് നല്ല ഉറക്കം കിട്ടാറുള്ളു... അല്ലങ്കില് ആധിയാ... പുറത്ത് കിടക്കുന്ന കോടികളുടെ കണക്കോര്ത്ത്...''
''ആ ജോസഫിന്റെയൊരു ഭാഗ്യം അല്ലേ... ഈ തവണകൂടി ഇവരെ തന്നെ പ്രസിഡന്റ് ആക്കിയാമതിയായിരുന്നു... അതെങ്ങനാ കുറേ കൊണച്ചവന്മാരുണ്ടല്ലോ... അല്ല ഈ പീറ്റര് കോപ്പനെന്തിന്റെ കഴപ്പാ അവന് പ്രസിഡന്റാവാന് എന്താ ഇത്ര മുട്ടി നിക്കണേ...'' നടേശന് മൊബൈല് സ്ക്രീനില് ചൂണ്ടുവിരലും തള്ളവിരലും ചേര്ത്ത് സിന്ധുമോളുടെ നിതംബഫോട്ടോ സൂം ചെയ്ത് ആസ്വദിച്ചു.
''അതറിയില്ലേ... ഈ പീറ്ററ് പണ്ട് സിഎംഎസില് പഠിക്കുമ്പോള് സിന്ധൂനെ വളയ്ക്കാന് കുറേ പാട് പെട്ടതാ... ജോസഫ് കുടുംബമഹിമേം പിന്നെ ക്യാംപസ് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഹീറോയിസവും കൊണ്ട് സിന്ധുവിനെ എന്നേ മയക്കി കക്ഷത്തിലാക്കിയിരുന്നു... അല്ല എനിക്കറിയാന് മേലാത്ത ഒരു കാര്യോണ്ട് ഇപ്പോഴും ഇത്രയും ആറ്റം ചരക്കിനെ ഭാര്യയായി കിട്ടിയിട്ടും ഒറ്റ കൊച്ചില് ജോസഫ് പണി നിര്ത്തിയത് എന്താണെന്നാ...''
''പോടോ മണ്ടന് പീലിപ്പോസേ... ആര് പറഞ്ഞ് പണി നിര്ത്തിയെന്ന് പെറ്റ് പെറ്റ് കിഴുത്ത ലൂസാവാണ്ടിരിക്കാന് ഒന്നില് നിര്ത്തിയതാവും...എത്ര വലിയ ചരക്ക് പെണ്ണാണേലും തൊള ലൂസായാല് ഒന്നിലും കൊള്ളില്ലടോ...'' നടേശന് ഫോണ് പീലിച്ചായന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. ചെറിയൊരു ഇരുട്ടായിരുന്നു അവര് ഇരുന്ന ഭാഗത്ത് അതിനാല് തന്നെ ജോയെ അവര് കണ്ടില്ല.
അവരുടെ സംസാരം കേട്ട ജോ അറിയാതെ കൈ തന്റെ തുടകള്ക്കിടയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. അവിടെ ശരിക്കുമിരുന്ന് വിങ്ങുകയായിരുന്നു അവന്റെ
💬 Comments
View all comments